Een afspraak met een moordenaar.

Een blind date

Dit is de dag dat het gaat gebeuren. Ik heb een blind date deze middag. Het ging via een datingsite. Mijn vriendin Ella had de site aangeraden. Ze zei 'Je gaat toch nooit uit, dus dan ontmoet je op deze manier iemand.' Daar heeft ze ergens wel gelijk in. Ik ging ook nooit uit en ontmoet dus niet veel nieuwe mensen. Dus had ik me, met hulp van Ella, aangemeld en een account gecreëerd. En dan nu na, laten we zeggen, een maand had er iemand op gereageerd. Er stond op zijn profiel dat hij 23 jaar is en zijn naam Robbin is. Hij is heel knap dat kon ik meteen wel zien. Hij had een shirt met een V-hals aan. Met lange mouwen. Hij heeft geen gezichtshaar, maar wel een mooi plukje haar op zijn hoofd. Mijn eigen account zag er helemaal niet zo goed uit. Ik had een lelijk oud shirt aan, roze nog wel. Logisch dat er nooit een jonge op me af stapte. Maar vandaag was een speciale dag en ik moest er natuurlijk tip top uitzien. Gelukkig had Ella tijd om samen met mij te gaan shoppen. Dus hebben we een leuk jurkje uitgezocht. Hij is wit met roze bloemen erop en een mooi roze lint om mijn middel. Hij is niet heel kort, een mooie lengte tot aan mijn knie en hij loopt een beetje bol. Als schoen heb ik een mooie witte sleehak. Deze dag kon niet fout gaan. Ik weet dat het goed gaat komen. We hebben om twee uur afgesproken bij het café op de hoek. Bij dit café kwam ik wel eens vaker met vriendinnen. Dus om op tijd te zijn was ik al tien minuten van te voren in het café. Ik zat bij een tafeltje achterin de hoek. Hier heb je namelijk het meeste privacy. Ik kan zien dat hij er nog niet was. Maar na vijf minuten stapte hij naar binnen. De deur gaat open. Frisse lucht komt naar binnen en daar staat hij dan. Hij zet zijn zonnebril af en kijkt om zich heen. Ik zwaai, en aan zijn reactie kan ik zien dat hij mij ziet. Rustig komt hij naar me toe lopen. Hij ziet er aardig kalm uit, en helemaal niet zenuwachtig. Ik sta op en schud zijn hand. 'Vivian, leuk om je eindelijk te ontmoeten.' zegt hij. Haha 'ja het zelfde' zeg ik. Ik was blij verrast dat hij wel de jonge van de foto was. Je ziet soms ook wel eens van die berichten dat het helemaal niet waar is. Dat het een jonge of meisje is dat totaal niet op zijn foto lijkt. Maar alles wat Robbin me vertelde wist ik dat het waar was. Dat vind ik ook zo leuk aan hem. Hij verteld me de waarheid. Tenminste van wat ik vandaag te horen kreeg. Ella zegt soms wel eens dat ik mensen te snel en te goed vertrouw, maar zelf vind ik dat helemaal niet. Robbin vertelde over zijn ouders, en dat hij enigst kind is. Ook woont hij al op zichzelf. Ja iemand die 23 jaar is woont ook al meestal op zichzelf. Ik zelf ben negentien dus vind ik van mezelf dat ik best wel goed was geslaagd met deze jonge. Na een lange middag gepraat te hebben deelden we telefoonnummers uit en gingen ieder onze eigen weg. We hadden elke avond voor we gingen slapen lange gesprekken. En ik begon het gevoel te krijgen dat hij echt om me gaf. Hij was lief en zorgzaam. Ik wist alleen niet zeker of ik hem al aan mijn ouders moest gaan voorstellen.

Na drie dagen spraken we weer af. Deze keer in een park. Ik wachtte op de afgesproken plek op hem. En na enkele minuten stapte hij uit zijn auto en liep naar me toe. Hij knuffelde me en we liepen samen door het park. De bomen waren volop in bloei en het groen van het gras was stralend. We gingen zitten op een bankje. Ik zat tegen hem aan en hij had zijn arm om me heen. Het voelde heel natuurlijk. Na een half uurtje te hebben bijgekomen en gepraat te hebben. Was het mooie weer een beetje weggetrokken en kwamen er wolken opzetten. We liepen hand in hand rustig naar waar we wegkwamen. Toen we er bijna waren kwam er een plensbui naar beneden. Robbin en ik rende snel naar zijn auto en gingen zitten. Het was grijs van het water. En we waren beiden doorweekt van het kleine stukje rennen. 'Ik weet niet of je het wilt maar je mag je bij mij wel even omkleden als je wilt' zei Robbin. Dat vond ik nog wel een beetje eng om bij hem thuis te komen. Mijn ouders hadden altijd gezegd stap niet bij vreemde mannen in de auto. Maar Robbin was geen vreemde ik kende hem en werd steeds meer en meer verliefd op hem. Dus ik zei dat ik me graag even bij hem thuis wou opfrissen, en we deden onze gordels om en reden weg.