Ben,Zeynep YENİSOY. Bundan dört yıl önceye kadar madde bağımlısıydım.
Çok küçük yaşta başladım kullanmaya. 12yaşındaydım. Evde annem ve babam sürekli kavga ediyordu. Bende onlardan alamadığım sevgiyi ,mutluluğu başka yerlerde aramaya başladım. Tabi bu olaya yanlış arkadaş çevreside eklenince ben artık sokaktaki serseri kızlara dönmüştüm. Ama ailem hala benim bu halimi fark etmemişti.
İlk önce ağrı kesici diyerek uyuşturuxu hap vermişlerdi. Uzunca bir süre bana bu hapı verdiler. Gitgide ben inlardan istemeye başladım. Bunlara birde sigara ,alkol de eklenince ben tam bir bağımlı olmuştum. Tabi bunları almak için para gerekiyordu. Para olmazsa krize girip kendimi kaybediyordum. Krize girmeyi göze alamadığım için bazen para bulmak için hırsızlık yapıyordum.
Tabi bu arada ailemin herşeyden daha yeni haberi oluyor. 2yıl olmuştu onlar fark ettiğinde. Ben de yavaş yavaş işin ciddileştiğini anlamıştım. Annemle babamda kendi sorunlarını halletmişlerdi. Önce bana kızmaya kalkıştılar lakin sonra suçun bende değil kendilerinde olduğunu anladılar.
Benim bir kliniğe yatmamı tavsiye ettiler-aslında emir verdiler-. Babamı ve annemi affetmiştim aslında. İkiside benim sağlığım için seferber olmuşlardı.4 yıl geçti ve ben 3 yıl kullandığım maddeden 1 yılda kurtulmuştum-azmim sayesinde-.
Açıköğretimden okumaya başladım. Sağlıklı ve çalışkan olarak. Ailemle yaşıyorum, arkadaş çevremi düzelttim. Evet ben artık eski Zeynep'im.
Buradan siz gençlere ve yaşıtlarıma sesleniyorum;tadımlık diye bir şey yoktur. Tattığınız an onun kulu oluyorsunuz. Sizler her ne olursa olsun bağımlılık yapan her şeyden uzak durun.(Sevgililerde bağımlılık yapar ama onlar hariç :))
