Mooi leven

Zaterdagochtend eenendertig augustus tweeduizenddertien. Amsterdam Osdorp. Cafetaria van de HEMA.

Mijn dag begint met een heerlijk ontbijt. Een baguette met mozzarella, pesto, rucola, Moroccan Mint Tea en een flesje sinaasappelsap. Op de achtergrond klinkt ontbijtmuziek. Blof. Mijn oren vinden het leuk. Genietend kijk ik om mij heen.

Een zestienjarige medewerkster roept:"Goedemorgen mensen, ze zijn er weer, de warme vers gebakken HEMA croissantjes"

Aan een ronde tafel vlakbij het raam zitten vier Hollandse dames van een jaar of zeventig a tachtig. Ze hebben de ochtend van hun leven. Er wordt gekakeld, maar vooral hard gelachen. Aanstekelijk. Zeer aanstekelijk!

Ik betrap mezelf op een glimlach. Mijn smoel wordt er vrolijk van.

Zeventig of tachtig jaar en dan met je, waarschijnlijk beste vrienden, de lol van je leven hebben in de HEMA. Mooi. Heel mooi.

Wanneer ik zeventig of tachtig ben, dan wil ik ook graag met mijn vrienden op een zaterdagochtend veel lol hebben en keihard lachen in de HEMA!

Mooi leven