KAÇIRILIŞIMIN KURTARICISI

HER ŞEYİN BAŞLANGICI

Okula gitmek için hazırlanıyordum, tam o sırada
-Ceyliiiinnnnn! Haydi kahvaltı hazzıırr. Sesini duydum. Bu annemdi.
- Tamam geliyorummm anneee.
Hemen gömleğimin düğmelerini ilikledim ve çantamı alıp merdivenlerden aşağı doğru inmeye başladım. Tam inerken ayakkabımın bağlamayı unuttuğum bağcığına takılıp yuvarlanmaya başladım.
"Ahhh kafam ah dizim ahhhh !!" Canım yanmıştı. Ama bu her sabah olan şeydi. Annem geldi ve
-Ceylin, her sabah söylediğim gibi, artık bağcığnı bağlaaaaa!
-Anne ne yapayım unutuyorum.
-Ama kızım her sabah hastaneye gidiyoruz seni hastaneye götürmekten bıktım. Hatta 1 gün hastaneye gitmesek doktorlar merak edirormuş.
-Of anne tamam.
-Hadi bağcığını bağlayıp gel kahvaltı hazır.
-Tamam geldim.
Ahhhh ahhh her sabah aynı şey oluyor. Ben de bıktım artık. Ama sakarlık ve unutkanlık bir arada olunca. Yapacak bir şey yok.Hemen toparlanıp ayağa kalktım. Bugün türkçe, kimya ,din kültürü ve tarih derslarimiz vardı. Uf ya en sevmediğim ders TARİH ve tarih hocasıda hep benimle uğraşıyor... Neyse hemen hızlıca mutfağa doğru yürüdüm. Kahvaltı sofrasına oturup ekmeğe uzandım.........
Kahvaltım bitince kalktım. Bugün servis şöförü hastaymış. O yüzden yürüyerek gidicem. Her sabah çıktığım saatin yarım saat öncesinde çıktım. Çünkü servis yoktu ve evimiz okula uzaktı. Yolda yürüken kaldırım taşlarını sayıyorum. Bunu yapmayı 6 yaşından beri çok severim. Ama 17 yaşındaki bir kızda bunu yapmaz ki . Herkesin bana baktığının farkındaydım bu yüzden yolda insan gibi yürümeye karar verdim. Bir süre sonra kendimi okulun kapısında buldum. Sınıfıma doğru yürüdüm. Cam kenarı 2. sırada oturuyorum. Yanımda da Selin oturuyor. Bu kız gerçekten çok tatlı. Kocaman çerçeveli gözlükleri ve küçücük burnuyla aynı bir inek öğrenci. Her neyse yerime oturdum, ilk dersin tarih olduğunu hatırladım. Birden yüzüm düştü. Ve birkaç dakika sonra zil çaldı herkes yerine oturdu. Biraz sonra tarih hocası olan Arif hoca içeriye girdi. Herkes ayağa kalktı.
-Oturun çocuklar! Oturduk.
-Bugün işleyeceğimiz konu.........
Dersi dinlemiyordum. Tarihi sevmiyorum. Ben böyle içimden konuşurken bir ses yerimden sıçramama sebep oldu.
-Ceylin, kitapın nerede senin? Çıkarsana kızım kitabını.
-Şey, peki hocam. Dedim ve çantama doğru döndüm. Olamazzz!!! Merdivenden yuvarlandığımda tarih kitabımı düşürmüş olmalıyım. Eyvah şimdi ne yapacağım!!! Zaten tarih dersini sevmiyorum birde hocaya rezil olacağım. Bu hoca beni müdürün odasına götürmesin şimdi. Offf offff. Neyseki o anda kapı tıkladı
-Hocam Ceylini 2 dakikalığına alanilirmiyim?
-Tabiki Hatice hanım buyrun.
Hemen koşarak kapıya doğru gittim. Annem beni dışari çekerek
- Tarih kitabını unutmuşsun Ceylin.

-Ayyyy anne ,çok teşekkür ederim.
-Bir daha olmasın kızım
-Tamaaammmm
Hemen kitabı alıp yetime oturdum.Bu ve bundan sonraki dersler böyle geçip gitti. Okuldan çıktım eve dönüyordum. Telefonum çaldı arayan babamdı
-Efendim babacığım.
-Ceylin eve çabuk gel. Seninle konuşmam gereken önemli bir konu var..