Chapter 15

172 5 0
                                        

NOTE: Naguguluhan na po ako sa takbo nang storyang ito hahaha

Medyo , aayusin ko na ang mga susunod na mangyayari baka malayo tayo sa title :P

Nablablanko talaga ang utak to -.-

NikNik12

Chapter 15

*Mich POV*

Nagising akong nakakulong parin sa kwartong ito, kahit gusto kong lumabas ay hindi ko alam

Kung papano makakaalis dito -.-

Habang nakahiga ako ay my pumasok na isang maid at 2 guard

Nilagay nila ang pagkain ko sa maliit na lamesa dito sa kwartong ito.

“e-excuse me, pwede ba akong makalabas nang kwartong to”

Sabi ko dun sa isang kasambahay

“sorry po mam, pero pinagbilin po na dito ka po muna , nagkakagulo po kasi sa labas”

Hah? Anong meron?

“a-ah bakit nagkakagulo?”

“my mga gusto po kasing kumuha sayo, 4 nang po silang lalaki eh, puro gwapo , ang swerte mo naman mam” naka-ngiting sabi niya saken

4 na lalaki? Puro gwapo???

Sila rhen, Stephen , paul at james kaya yun???

Sila lang naman ang kilala kong mga lalaki eh?

Papaano nila nalaman na nandito ako , pero

Hindi na mahalaga yun, buti naman at alam nila na nandito ako :)

Bago pa naman i-lock yung pinto ko ay nilagyan ko eto nang kapirasong tela

Para hindi talaga ma-lock ang pinto :D

Pinakinggan ko muna kung my nagbabantay ba sa labas, wala naman akong naririnig na nag-uusap

Kaya dahan-dahan kong binuksan ang pinto, nakita ko naman na walang tao

Asan kaya ang punta yung mga yun??

Dahan-dahan akong bumaba sa hagdan, yumuyuko ako para hindi mahalata na my tao

Kapag my naglalad , magtatago ako sa isang sulok

Sakto namang napunta ako sa bintana. At narinig  kong my mga sumisigaw

“Ann!! Andyan ka ba?? “ boses ni james yun hindi ako maaring magkamali

Ang ginagawa ko nang hanap ako  nang maari kong labasan, hindi pwede sa harap dahil makikita agad ako

Ang ginawa ko pumunta ako sa mga swimming pool, dahil naalala ko nung pumunta kami ni rence dito, may napansin akong maliit na gate..

Sakto bukas ito at wala namang taong nakakita sa aken.

Dahan-dahan kong binuksan ito at sa di kalayuan nakita ko si  rhen na nakikipagsuntukan

Agad akong tumakbo papunta sa kanya, at niyakap siya

“michy!!” narinig kong sigaw niya, niyakap din niya ako, muntikan na siyang masuntok

Buti nalang dumating si Stephen

“salamat bro”

Ngumiti naman si Stephen

“tara na mimi, bago pa tayo maabutan ni rence”

Eto ba ang tinatawag nilang love *Complete* (under Editing)Where stories live. Discover now