ADI MUTLULUK

Bir ilkbahar sabahı, dışarıda cıvıl kuş sesleri,gökyüzünde insanın içini açan pırıl pırıl parlayan güneş.yatağımdan doğrulduktan sonra içli bir iç çekip olduğum yerde dışarı seyrettim. Gece bir rüya görmüştüm hala etkisindeydim.aşık oldugumu sandığım emreyi görmüştüm. Bana yaşattiklri düşündükçe hala kendime cok kiziyorum.ona nasil inanmiştim,ondan sonra aşka olan inancımı kaybetmiştim aynı okuldaydık Allahtan babasi öğretmendide tahini çiktiği için başka bir şehire gittiler.gerçekten ondan nefret ediyordum...beni bu derin hayallerimden ayıran bir ses;
-Fidannn uyan artık okula geç kalıcaksınn!!!!
Offf yine okul tamam anne kalkıyorum diye isteksizce cevap verdim.
Hemen yatağımı toplayip günlük rutin işlerimi halletmek için banyoya doğru ilerledim.işlermi hallettikten sonra okul formami giyindim.saçlarimi toplayip hafif bir makyaj yapip ve hemen hizlica odadan çiktim. Aşağı indiğimde herkes kahvalti masasinda hazirdi bende selam verip masadaki yerimi aldim.hızlıca kahvaltimi yapip babamla okula gitmek için arabaya doğru ilerledik...

Sonunda okulun kapısının önündeydik. Hizlica babamin yanağına bir öpücük kondurarak arabadan indim.ayni anda kapida bahanurla karşilaştik. O benim en yakin arkadaşimdi, birbirimize sarildiktan sonra beraber okula girdik.

Off yine o ömer her zaman ki yerinde oturmuş arkadaşı olan aslanla sohbet ediyordu. Ömer akrabamdi ama onunla çok yakin değildik.biraz gıcıktı belkide ondan onu sevmiyordum.aslinda dürüst olmak gerekirse o çok yakışıklıydı Allah var hoş çocuktu.bütün kizlar peşindeydi ama o kimseye yuz vermezdi.ve bu benim ilgimi çekiyordu..

Bahanur aslanı görünce cok heyecanlandi kalbinin sesini duyabiliyordum.bahanur öyle aslana dalinca kolundan tutp çekiştirdim hadi gidelim diye soylendim.sinifa girince ders başlamak uzerindeydi....

Nihayet ders bitmişti ömer zaten tüm ders boyunca uyumuştu bahanur desen ders boyunca aslandan gözünü ayirmamıştı.
Eve gitmek için çantamı toplamaya başladım son kontrollerimi yaptıktan sonra tam çıkmak üzereydim ki arkadan bir ses beni durdurdu.ses yabancı değildi bakmak için arkamı döndüğümde baş ucumda ömer o kadar yakındı ki reflex olarak geri çekiliyordum ki ayağım burkuldu tam düşecekken bir el beni belimden tuttutuğu gibi kendine çekti. Ona bakarken birden yutkundum. Cok yakınımdaydı ne yapacağımı bilemedim. Emreden sonra ilk kez kalbimin çarptığını hissettim.

-iyimisin?
Bu soru beni kendime getirdi.
-Ahh iyim:)
Gözleri gözleri çok güzeldi
-şey kitabını masada unuttun
-Ahh evet bu aralar biraz dalgınım
-hmm anladım
Derken yüzünde bir tebesüm belirdi.
-kötü görünüyorsun seni eve birakmami istermisin?
-hiç gerek yok ben giderim diye üsteledim.
-olur mu ya hem bu bahaneyle annenleri de ziyaret etmiş olurum.
Diyerek siniftan beraber çiktik..

Tam okuldan çiktik gidiyorduk ki esranın bakışları çarptı gozume.o kadar pis bakıyordu ki öldürücekmiş gibi bir an cok korktum.
Neyse omerle eve doğru ilerledik..

Hiç konuşmadan yüruyorduk sessizliği ilk bozan ömer oldu.

-biraz daha iyimisin
- ah evet teşekur ederim.
Ve o beklenmedik soru
-eskiden boyle değildin?
-niye şimdi nasil gorunuyorum ki??
-boyle hayattan bikmiş, kimseyi umursamayan,üzgün birini goruyorum.ve niye bu halde olduğunu da merak ediyorum açikçasi.

Ben hiç bir şey diyemedim belkide utanmiştim.kendimi kotu hissediyordum.
Omer birden emreden konuyu açti.bu çocuk gerçekten beni şaşirtiyordu.sorduğu sorular karşisinda donup kaliyordum ve bu durum hiç hoşuma gitmiyordu kendimi ezik gibi hissediyordum.

-en son emre ile bir ilişkin olduğunu duydum. Neden ayrıldıniz??
- beni aldatti diye sert bir bakiş attim.
-zaten o cocuğa hiç guvenmiyordum. En başindan belliydi böyle olacaği diye soylendi.

bende gözlerimi ona dikmiş sinirli sinirli bakiyordum ama o umursamiyordu.ve bu beni daha da sinirlendiriyordu.

-En sonunda dayanamayip arkasindan bacağina tekmeyi atip kaçtim:).......