Prologue

29 3 4
                                        

Akala ko wala  talagang Pag-asa.
Akala ko tatanda na Kong dalaga.
Akala ko lagi nalang akong masasaktan.
Akala ko iiyak nalang ako lagi.
Akala ko magiging forever alone ako.
Akala ko di naririnig ng Diyos ang aking mga panalangin.

Akala ko lang pala lahat iyon.

Bakit ba kasi di ko pinag kakatiwalaan ang Diyos, na lumikha ng lahat?

Dapat lagi akong magtiwala Sa Kanya dahil His plans are better than my plans.

Ngayon I learned to trust God in good times and in bad times.

I learned to wait 'till its right.

Ngayon ang saya saya ko. Ikakasal na ko Sa aking God's best.

'You're my God's Best.'
-HaGraEn

All rights reserved. 2016
4.1.16

YOU'RE MY GOD'S BEST. Stories to obsess over. Discover now