We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.

GİRİŞ

122 10 3
                                        

Bir anda başlayan yağmur çığlıklarımı duyulmayacak hale getiriyordu.  Ne olduğumu, nerede olduğumu anlamıyordum koskoca bir duvara yaslanmış kollarımı birbirinden ayıramazken, karanlık odanın yok ettiği o iğrenç yüzü arıyordum gözlerimi kısıp derin bir şekilde incelememe rağmen göremiyordum halbuki masanın hemen yanında ki ahşap sandalyede oturuyordu. Kamıştan yapılmış tel bileklerimi yakıyor yine de acısına dayanmaya çalışıyordum. Adam yüzünü bana doğru döndürdü. Bağırdım hemde bir çok kez. " Çöz beni aşağılık herif, ne istiyorsun benden neden hiçbir sey hatırlamıyorum! "Gerçekten de hiçbir sey hatırlamıyordum "Neden buradayım, cevap ver! " sanırım cevap verecekti ayağa kalktı burun buruna geldik. Aman tanrım kanatları vardı devasa karanlık pis kokan kanatlar. Tebessümüne karşılık verdim yüzüme düsen saçlarımı kulağımın arkasına götürdü ve fısıldadı ; "Sen sonun başlangıcısın, bense kötülüğün olduğu yeni bir dünya... "

VAMPERİ YENİ DÜNYAStories to obsess over. Discover now