Soğuk Kurşun

1.Bölum

Merhaba arkadaslar bu benim ilk hikayem degil,diger hesabima giremedigim için ikinci kitabimi bu hesaptan devam edicem iyi okulmalar😃

______________

Eve bir kaç sokak kala taksiyi durdurdum,burdan sonrasini yürüyerek gitmeye karar verdim.Gereken parayi şöföre vererek indim arabadan.taksi yanimdan gidince yûrumeye koyuldum.

Hava soğuktu ama bu umrumda değildi. Soğu tenimde hissetmek bana zevk veriyordu tabi hemen yanlis anlamayin,piskopat değilim ama hoşuğuma gidiyor işte. Bulutlarin bir birine yaklaşmasi ve gri renge bûrûnmesi yağmurun yagacağini gösteriyordu.Bu hava beni gersede bir yandan seviyordum.Rûzgar olduğundan biraz daha sert esmeye başladi.
Ellerimi cebime koyarak devam ettim yürümeye.

O sesi duyunca tüylerim ürperdi.Oldum olasi nefret ediyordum köpeklerden tabi bide korku vardi. Arkama baktiğim da kalbim tekledi bir an,cinsini bilmediğim köpek bana doğru hizla koşuyordu.Ben de en az onun kadar koşmaya başladim.

Bedenimi iyice korku kaplarken,etrafta kimsenin olmayişina lanet ettim.İlerdeki inşaati gormemle,o tarafa koştum.

Hemen balkonundan yukarı çıktım.Biraz yüksekti nasıl çıktığima şaşırmadım değil doğrusu.Sanırım köpek yüzünden yapamayacağım şey yoktu.

Köpek gelince hemen durdu e tabi normaldir canım o büyük totonla buraya çıkacagini mi düşünüyorsun ha, ama hala durmuş orda havliyor.Hoşt desemde gitmiyordu.
Etrafa baktım aha aradım şeyi buldum,hemen elime taşı alıp köpeğe fırlattım.Taş yerini bulduğun da köpek acı acı inleyip hemen gitti.Bir an acıdım ama yapacak bişey yoktu.Yoksa buradan çıkamaya bilirdim.

Köpek gidince aşağıya inmek istedim,ama pekte inesim gelmedi.Zira geldiğim gibi geri inersem bir taraflarımï incitirdim.Çîkiş bulmak için bulunduğum balkonun odasîna girdim.İnşaatin bir kaç odasi dışinda geri taraflari ve bulunduğum oda tulayla örülmüştü. Küçük bir kolidor  çıkış olması umuduyla oraya doğru yürümeye başladım bir kaç ayak sesi ve abi lütfen bırak gideyim gibisinden sesler duydum.Bu seferde bedeni mi panik kaplarken,saklanma gereği duydum,çünkü sesler binaya doğru geliyordu.Hemen arkamı dönüp önüme ilk gelen odaya girdim.Kenardakı büyük varillerin arkasına saklandım.Of allahım bügün noluyordu böyle ilk köpek sonra bu inşallah bügün eve sağ salim tek parça gidebilirim.

Kahretsin ya ayak sesleri olduğum odayı çoktan doldurmuştu.

Çoçuk hala bırak gideyim benim suçum yok diyordu.kafamı biraz çıkarıp,baktım.
Karşım da uzun boylu çoçuk kapıya doğru dönüktü,onu yandan görüyordum sadece tam olarak simasını göremiyordum.Ayakların dan başlayıp yukarı doğru inceliyordum,taki alnında ki silahın namlusunu görene kadar.Resmen titriyordu korktuğu her halinden belli oluyordu.O yalvarıyordu ama karşıda her kimse ses çıkmıyordu.Allahım güzel allahım nasıl birşeye denk geldim ya ben.

Çoçuk hala yalvarırken, karşı taraf sıkıldığını belli edercesine benim de duya bileceğim şekilde pufladı.Onu dinlemek istemiyor gibiydi.

Ve o ses daha önce duymaya alışık olmadığım yabancı gelen sesi kulaklarım da duydum ve o an kısa bir şoka girdim.

Karşı taraf çocuğu vurmuştu.Çocuğun kafası benim olduğum tarafa düşmüştü.O boş bakan gözleri çoktan beni bulmuştu.Ama o ölmüştü.Alnının tam ortasında olan delik.Çıkan siyah duman ve ona eşlik eden rengine aşık olduğum kırmızı sıcak kan,

O an sanki hayat durdu benim için şuan karşım da bir ölü vardı ve o açık kahve gözleri en son beni görmüştü. Şuan nefret ediyordum kendimden ve ilk defa kız olmaktan tiksindim belki erkek olsaydım karşı çıkabilkirdim, yapma diye de bilirdim ama yapamadım buna gücüm yoktu ,olsa bile cesaretim yoktu.

Az önce tetiğe basan o pislik insan,daha doğrusu insan denmez,çok güzel bir eser yapmış gibi

"İşte bu kadar basit" demişti.O an bir kez daha nefret ettim kendimden.Gerçekten bir kişinin hayatı boyunca aldığı o nefesi son buldurmak cidden bu kadar dediği gibi basitmiydi?

Pislik,elindeki silahla görüş alanıma girdi. Arkası bana dönük olduğu için yüzünü göremiyordum.

Baştan aşağıya siyahlar içindeydi.Arkadan gördüğüm halde korkutucu bir havası vardı. Sanki elindeki silahı düşürecekmiş gibi avucunun içine daha da yerleştirdi.Elleri silahı okadar çok sıkıyordu ki o iki büyük damarını burdan görebiliyordum.

Dizlerinin üzerine çöküp, Daha da yaklaştı cesede. Sağ eliyle yaşamasına bir ihtimal verip nabzını kontrol etti.öldüğünü biliyordu ama yinede kontrol ediyordu.Elini çektikten sonra kafasını salladı.kendince onay veriyordu öldüğüne. Elinde sıkıca tuttuğu silahı yere bıraktı. Çocuğun üstünü aramaya başladı, ilk telefonu buldu onu yere bırakıp pantolonun cebinde bulunan cüzdanı aldı eline.

Acaba hırsızmıydı?
Bir hırsızlık uğruna bir hayatın kaybetmesini sağlamıştı.Bu çok kotü kötüydü,insanın hayatı iki kuruşluk paraya bedel oluyordu.Cüzdanı çıkarıp içinden kimliği aldı, kimliğe baktı sonrada cebine koydu.kimliği napıcaktı ki ?Sonrada vesikalık bir fotoğraf buldu, uzakta olduğum için fotoğrafı pek göremiyordum ama siyah uzun saçlar olduğunu gördüm, sanırım bir kadındı.

Belkide ölen çocuğun sevdiği biri yada kardeşiydi.iki seçenekte olmasa bile çocuk için önemli biri olduğu ortadaydı.İnsanlar cüzdanında sevdiği değer verdiği kişilerin fotoğraflarını saklar.Benim de yaptığım gibi ,çocuk cebinden çakıya benzer bir şey çıkarmasıyla düşüncelerimden ayrılıp ne yapacağına dikkatimi verdim.

Elindeki keskin aleti az önce silahla vurduğu yere yakınlaştırdı tam da deliğin ortasına gerçekten ne yapacağını merak ediyordum.Buçağı o kan çıkan deliğe sokmasıyla, bütün vücudum daki kanlar çekilmişti kalbim atmıyordu sanki .

____________

Evet yb en kısa zaman da gelecek beğenmeniz umuduyla vote rica ediyorum