MÜCADELE

LÖSEMİLİ KIZ

Bir zamanlar ailesi ile birlikte
yaşayan tatlı mı tatlı, güzel mi güzel bir kız varmış. Bu kız çok güzel bir kızmış. Zaman geçtikçe de kızın güzelliği artıyormuş. Herkes kıza hayran hayran bakıyormuş.Aynı zamanda kız çok da enerjik ve hayatı seven bir kızmış. Her zaman yeni yeni arkadaşlıklar edinirmiş. Bir zaman sonra kızın güzel saçları tutam tutam dökülmeye başlamış. Kız hemen annesinin yanına koşmuş. Şöyle demiş :
- Anne, anne saçlarım her geçen gün azalıyo. Ne oluyo saçlarıma?
Diye soru sormuş. Annesi şaşkınlık içinde kızının saçlarına bakmış. Gerçekten de kızın saçları dökülüyormuş. Hemen kızını doktora götürmüş. Doktor kızı muayene ettikten sonra kıza lösemi tehşisi koymuş. Annesi kızının lösemi olduğunu öğrenince çok kötü yıkılmış. Kız ise şok geçirmiş. İçinden "ben saçsız nasıl yaşıycam " Diye düşünmeye başlamış. Aynı zamanda yanaklarından yaşlar boşalıyormuş. Annesi kızının haline görünce dayanamamış, doktorun yanına gitmiş. Şöyle demiş:
- Doktor Bey artık kızım saçsız mi yaşıyacak? Yapacak birşey yok mu ? Ne olur kızımı iyileştirin.
Demiş. Doktorun ise cevabı şu olmuş:
- Maalesef yapıcak hiçbir şey yok.
Anne bunu duyunca yere yığılmış. Bunu kızına nasıl söyliycekmiş. Bunları düşünürken içerden kızının sesini duymuş. Kız "anne " diye sesleniyormuş. Annesi içeri girmiş. Kız "anne doktorla ne konuştuğunuzu duydum biliyorum artık hiç bir zaman saçım olmayacak " Annesi kızının sözünü duyunca çok üzülmüş. Artık zaman geçtikce kızın saçları yavaş yavaş bitmiş. Artık kızın hiç saçı yokmuş. Kızın eski halinden eser yokmuş. Artık kız içine kapanık biri olmaya başlamış. Sonunda kız artık hiç konuşmuyormuş. Hiçbir şekilde dışarı çıkmıyormuş. Kız ömrünün sonuna kadar hep saçsız kalmış. Tedavi olamamış. Ve artık hiç konuşmuyormuş. Ve ömrünün sonuna kadar da böyle devam etmiş...