Scratch

17 2 0
                                        

1st Story: Untitled

Chapter 1

                “Huy, gising!!!!!!!!!!!! At ano pa bang ginagawa mo diyan sa kwarto mo ha., hindi ka ba marunong tumingin ng oras??? Alam mo naman atang 8 am pa yung contest na sasalihan mo eh., ganyan ka pa???”

                Sige mama., sigaw ka lang… haha… meet my mother, yep. My mother, a.k.a my personal alarm clock, na talagang magigising ka, isipin mo, 6 am pa lang eh ginising na ako… wait… 6 am na?????????? eh., 6:30 yung call time namin eh since 1 hr. and 30 mins yung biyahe papunta dun sa school. Haixt. Bahala na nga.

                Well, habang ako ay nagpapakasayang maligo, eh., magpapakilala naman ako. Ehem. Ehem . I am Mary Louise De La Vina… Yep. Yep. Ako na po ang may baduy na pangalan. Bow.bow. xDD  J  para po sa kaalaman nating lahat eh., isa po akong Gr. 6 student. Haha. Ang bata pa eh no., at cute, syempre.

                Wag niyo naman akong husgahan kung bata pa lang eh malandi na ako. Well, hindi no!!! Sisihin si author at hindi high school yung simula nung story. Oh well, gotta go., malalate na eh., babush!!!

“Late ka na naman?”  - sigaw ng aking napakabait na best friend.

“Peachy, shut up,  sa tana ng buhay ko ay 5 beses pa lang ako nalalate no.,” – ako

“Well, anong 5 beses ka dyan? Halos nga araw-araw late ka eh.,”

“pwde patapusin ang sentence? 5 beses pa lang ako nalate na sinadya ko., haha… sorry naman po ah., perpekto? Perpekto?”

“Asus. If I know, nagpuyat ka na naman…”

“Hindi no.,”

“Eh., anong oras ka natulog kagabi?”

“12?”

“Owh., so anong oras yung puyat mo?”

“2 am? Haha. Siya, siya, sorry na po Tandang Ella. Pinuyat ako ni Ryoma kagabi eh.,”

“Ryoma, ka diyan., ewan ko sayo.,”

“Sorry na… hehe. Tara na nga.”

“Well, sige.”

Borrrrrrrriiiiiiiiingggggggggggggggg…..

Well,  ito yung pinaka  ayaw  ko na part ng mga press conference eh., yung tipong may paseminar ek ek pa., eh nagtrain na din naman kami eh., as if naman may makikinig pa sa kanila.

“Bili tayo ng ice cream?” – aya ni Peachy

“If I know, nabobore ka lang. haha.”

“Yuph. Tara?”

“Sige.”

Habang bumibili kami eh., sumabay yung dalawang Gr. 5 sa amin, bale yung isa eh lalaki na hindi ko alam ang name at yung isa eh si Sam, which is, babae…

“Ate., libre mo kami.” – sabi ni Sam

“Asa. Eh., taghirap nga eh., kayo kaya manlibre sa amin, tutal gagagraduate na kami. Hahaha.” - ako

“Eh., wala naman po kaming pera eh.,” - Sam

“Eh., bakit kayo naandito? Haha.” – Ako

“Sinusundan kayo?” - Sam

“Ah. So, nabobore din kayo? Tara., picture, picture na lang. ahehe…”

So, ayun, nagkatripan na magpicture na lang., nakilala ko na nga pala yung kaklase ni Sam, Jeriel yung pangalan niya. Well, back to what we are doing na., haha. That was fun not until…

May dumaang lalaki, naka arm band siya na black na may bungo bungo, when I saw him, my heart stopped. Well, yuph. It stopped. Grabe., ang gwapo niya. Haixt para siyang naglalakad in a slow mo mode na parang lahat ng daanan niya eh may mga babaeng nahihimatay… para siyang anghel na nahulog sa lupa. Yep yep nahulog sa lupa. At sa hindi inaasahang pangyayari, nakasama siya sa picture namin, maybe because hindi siya tumititingin sa dinadaanan niya or maybe because ang layo naman kasi nung nagpipicture. Ahehe.

Nagreact silang lahat sa ginawa nung lalaki dahil bigla niyang kinuha yung developed picture sa camera at tiningnan, well, nahagip nga siya pero di naman gaanong halata, ako lang yung kita dun sa picture since natakpan niya yung katabi ko. Haixt, the nerve of him, kinuha niya ang picture sabay sabing.

“Akin na lang ha., remembrance.” *with matching killer smile* at sa akin pa talaga siya nakatingin ha., haixt

Oo, kuya, kung gusto mo eh pati ako. Haha.. Umayos ka nga., bwisit na konsensya to., haixt.

“Ah. Ok.”

“Thanks.”

At umalis na siya., naiwan akong dumbfounded. Nothing to say… haixt. Nakakainis lang. akala ko pa naman malandi akong talaga? Haha. Isip ko lang pala yung eh., xD.

Maybe maganda din ang mangyayari sa contest na ito… maybe…

ScratchWhere stories live. Discover now