my name is Nymphadora Tonks {NL}

Go to Hogwarts

•Dit verhaal is in samenwerking met itss_ann•

Ik sta in mijn slaap kamer, ik kijk in de spiegel naar mijn haar ik kleur mijn haar van kauwgombal roze naar normaal bruin. Nadat ik alle verf resten van mijn gezicht heb gepoest loop naar beneden en doe mijn rugtassen om, mijn hutkoffer licht al in de auto. mijn ouders zitten ook al in de auto op me te wachten.

Ik loop samen met mijn vader naar Perón 9 3/4 , mijn vader heeft me uitgelegd dat je door de muur moet lopen. Ik kijk om me heen en zie dat mijn vader wegloopt, ben ik dan echt zoon teleurstelling voor hun? Natuurlijk ergens hielden ze van me, ik ben ook niet de makkelijkste. Ik loop de trein in ik heb nog ruim een kwartier voor de trein vertrekt ik ga zitten in een legen coupe.

Ik zat in een legen coupe. Er komt een groep kinderen binnen, 3 jongens en 2 meisjes. Ze zijn ouder dan mij. "Nee James ik ga niet met je uit." Roept het meisje met het roden haar. Ze gaan naast me zitten en glimlacht lief,de jongen die net totaal werd afgewezen gaat tegenover haar zitten. Daarna komt een jongen met bruin haar en bruine ogen de coupe binnen gelopen. Achter hem loopt een jongen met zwart haar en grijzen ogen hij geeft de jongen voor hem een duwt mijn kant op, de jongen struikelt en valt op mij. 'Sorry stamelt hij.' Hij stapt op en gaat tegen over mij zitten "hij is nog nooit zo snel voor iemand gevallen" zegt de jongen met grijzen ogen die tussen de 2 jongens plaats neemt. Ik merk dat ik rood woord en als ik rood word, word mijn haar ook een anderen kleur. En om raren blikken te voorkomen pak ik mijn tas en loop snel weg.

Alles zit vol ik ga op de gang staan en staar naar buiten. Het begint al lekker, ze vinden me nu vast raar zoals iedereen.

"Sorry van net, normaal zijn ze heel aardig." De jongen met de Groenen ogen keek me lagend aan. 'Maakt niet uit, het is oke.' Lach ik terug. Ik ben Remus Lupos en jij? Hij strekt zijn arm naar me uit. Mijn naam is Nymphadora, Nymphadora Tops. Ik schud zijn hand en hij lacht.

Ik buk voorover om de veter van mijn afgetrapte boots te strikken. Remus doet hetzelfde, niet omdat hij ook zijn veters moest strikken maar gwn om op dezelfde hoogden te zijn. 'Leuken schoenen zij hij ongemakkelijk.' Ik was allang blij dat hij iets zij, ook al was dit niet het besten onderwerp. 'Dankje' antwoord ik twijfelachtig. We staan tegelijk op en kijken elkaar ongemakkelijk aan, " schoenen zijn heel uniek! " roep Remus. Ik moet lachen om wat hij net zei, maar het was wel erg lief. Hij liep terug naar zijn coupe en keek nog even achterom, Aardigen jongen. Hij glimlachten en verdween.

Ik zat op de grond tegen de muur ik had mijn uniform al aan, nog een half uur en dan zijn we er! Ik hoor voetstappen mijn kant op kommen. Ik kijk omhoog en kijk recht in de grijzen ogen van sirius black, ik stond op en keek hem strak aan. Tot hij glimlachte en me een knuffel gaf. Wij waren familie, verre familie maar familie is familie. En aangezien hij de enige persoon was die mij accepteert zoals ik ben ook de liefste van iedereen. 'Heyy top,' zo noemden hij me altijd, 'hai sirius.' Zeg ik lachend. "Hoe is het?" 'Goed, ik ben blij dat ik thuis weg mag en jij?' "Breek me de bek niet open over thuis!" Zegt sirius spottend, wij 2 worden nooit begrepen. We praten verder tot de trein tot stil stand komt, ik pak mijn rugzak en sirius wilt weglopen. 'Wacht sirius,' hij kijkt om, 'wil je niks zeggen over mij?' Hij lacht en geeft een knipoogt ik loop naar buiten en zie hem in de groten menigte verdwijnen.