ปิ๊งป่องๆ งั่มๆๆ Zzzz
ปิ๊งป่องๆ โอ๊ย!!! คนจะนอน กดกริ่งอยู่ได้!!!
0_- เดี๋ยวนะ! เมื่อกี่ฉันบอกว่ากดกิ่งหรอ? ใครมา?
ฉันเปิดเปลือกตาทั้งสองข้างก่อนที่จะยกนาฬิกาปลุกที่โต๊ะหัวเตียงข้างๆมาดู ย๊ากกก!!! ตีสาม! ใครวะมากดกิ่งตอนนี้ ไม่รู้รึไงเวลานี้คนเค้านอนกันนะ!
ฉันยกสังขารที่หนักอึ้งของตัวเองขึ้นนั่งเเล้วมองไปที่ประตูห้องนอนราวกับว่าจะมองทะลุไปถึงประตูห้องข้างนอกให้ได้ เเต่ก็เเหงเเหละคนอย่างฉันก็ไม่ยอมขยับตัวต่อจนกระทั่งได้ยินเสียงกดออดดังขึ้นอีกครั้ง
ปิ๊งป่องๆๆๆๆๆๆๆ
คราวนี้รัวเป็นชุดเลย เปิดก็เปิดวะ อย่าให้รู้นะว่าเป็นไอ้เด็กเเสบจองกุกที่ชอบกดกิ่งชาวบ้านเล่น ถ้าเป็นไอ้เด็กบ้านั้นเเกตายยย!!
ฉันเปิดโตะโคมไฟเเล้วรีปลุกออกจากเตียงเเล้วเดินไปเปิดประตูห้องทันที
เเอ๊ด...
ฉันเปิดออกกว้างพอที่หัวฉันจะโพล่ออกไปส่องดูว่าเป็นใคร เเต่ก็ไม่เห็นมีใครนิ ต้องเป็นไอ้เด็กบ้านั้นเเน่ๆเลยคอยดูนะฉันจะไปเอาเรื่องถึงห้อง ขอให้ฟ้าสว่างกว่านี้ก่อนเถอะเเกเจอเเน่ไอ้จองกุก ฉันหันหลังถีบประตูปิดเเบบอารมณ์เสียสุดๆ
เเอ๊ด...ปั้ง!!!
ย๊ากกก!! อะไรวะเนี่ย หัวฉาานน
=0^ ฉันล้มหน้าฟุบจูบกับพื้นอย่างจัง เมื่อกี่ใช้ประตูชนหรือไม้หน้าสามกันเเน่ ฮืออออ อย่าบอกนะว่ามีคนจะมาลักฆ่าหมกศพฉันนะ ไม่เอาพี่จุนกิยิ่งไม่อยู่ด้วย
>~<อีกอย่างฉันยังไม่ได้คบกับรุ่นพี่วอนโฮเลยนะ ฮืออ
"นี้ยัยบ้าไปทำท่าอะไรอยู่ตรงนั้น นี้ชอบเคโรโระถึงขนาดต้องเลียนเเบบท่าเหมือนเลยหรอ!"
อ่าวเฮ้ยเสียงคุ้นๆ ฉันหันขึ้นไปดูหน้าเจ้าของเสียงอย่างขาดโทษ พอเห็นหน้าเท่านั่นเเหละ ฮืมมไอ้เวร!!!
โป๊ะ!!
"โอ้ยนี้เธอช่วยวางเเก้วเบาๆหน่อยได้ไหมเดี๋ยวก็เเตกหรอก"
YOU ARE READING
No More Dream
Fanfiction"ความฝันนายคืออะไรนายก็เดินตามมันเลย" "งั้นก็เชิญเดินนัมหน้าเลยคับ จะเดินตาม^^"
