Icinde Yasadigim Ruh

Giris : Hersey tesadufi bir çarpismayla baslar....

Aylardan agustos ,gunesin en tebede ve yeryuzunde butun canlilarinda en bunaldigi bir gùn.'AHHHH şu lanet olasi klimada neden calismiyor gunes isigi tamda beni buldu ya gerci guzele vurur derler hadi yine kendimi motive etmeyei basardim. ' diyerek pencerenin perdesinden sizan gunesin nazli ama bir okadar da inatci isigini kapatmak icin perdenin güpürlü kismindan ceker ,beyaz tenli ,orta boylu ,uzun saçlı narin iste bu sebebdendir ki annesi ona 'Yasemin'ismini vermistir.Adi; Yasemin Her sabah oldugu gibi bu sabahta hayiflanarak gunesin sicakligindan sikayet ederek kalkar ve sag eliyle o iri ve aci kahverengi olan gozlerini ovarak pencereye yanasir.'Bak sevgili yaz kardes senle hicbir sorunum yok ama şu sıcaklığın yok mu !!!ahh ahh iste o beni deliye ceviriyor bu yuzden haberin olsun arkandan cok ileri geri konusuyorum .Bil istedim bunlari.' Yasemin kendiyle konusmaya bayilan tam bir kurgu canavari.Ona sadece bir kelime soyle sana onlarca sayfa senaryo yazacak kadarda kabiliyetli bir cevher. Pencereye dogru yaklasdiginda disarda kalabalik bir grup görür ve hemen pencereyi acar yari uykulu bir sekilde ' Yok artik bu adamlar o kucuk cocuktanda ne istiyorlar ki ....Hoppp hoppp ...' diye avazı çıktığı kadar bağırmaya başlar ,biraz daha sarksa zemine çakılabilir ama o sinirle onu dahi düşünemez.