Eskiden beynimin küçük bir kısmını kullanır sadece büyük şeyleri görürdüm, şimdi beynimin büyük bir kısmını kullanıp her şeyi görür hale geldim. Anladım ki her şey insanın kendi beyninde bitiyor. Ve daha çok odaklanıp daha fazlasını görüyorum. Beynimi zorluyor ayrıntılara odaklanıyor ve dikkatimi sadece bir yere yoğunlaştırıyorum. Buda benim kişiliğimi ve gizemimi oluşturuyor. Kişilik demişken ben kendimi tanıtayım; dedektiflik yaparım, adımım hiç bir zaman önemi yoktur ve aydınlık ortamları fazla sevmem.
Şu an saat sabahın 5'i ve posta kutumda bir zarf var. Bu da yeni bir iş olduğu anlamına geliyor. Zarfın içinde her zaman ki gibi bir kağıt, kağıdın içinde güzel bir el yazısı ile şu yazıyor
Merhaba ben ismini vermek istemeyen bir lise öğrencisiyim iki haftadır mahallemizde garip bir şekilde köpekler hastalanıyor ve insanların gözleri kızarıyor. Hiç kimse ne olduğunu anlamıyor ve hatta bazıları hiç siklemiyor. Gelen sağlık görevlileri de ne olduğunu anlamıyor veya anlıyormuş gibi yapıp " bir şey olmaz bundan" diyip gidiyor pezevenkler. Bende bu durumdan rahatsız oldum çünkü benimde gözlerim kızardı ve artık ağrıdan gözlerimi açamıyorum. Ben bunu dışarıdan birisinin gelip yaptığını düşünüyorum. Zarfın üstünde açık adresim yazıyor; eğer gelirseniz size olayları daha ayrıntılı bir şekilde anlatırım.
Sevgiler Koray...
Şimdi olayları kahvaltımı yaparken düşünüyorum ve baştan sona ele alıyorum. İlk olarak el yazısı gayet iyi kullanılmış bu da gerçekten lise öğrencisi olduğunu gösteriyor. Onun dışında " ismini vermek istemeyen bir lise öğrencisiyim" yazmış ama sonunda "Sevgiler Koray" yazmış ki bu, bu insanın ya mal olduğunu yada fazla zeki olduğu anlamına gelir. Bunun dışında zarfın bana ulaşma süresininin iki gün civarında olması gerekir, buda mektubun iki gün önceden yazıldığını belirtir. Hastalık büyük ihtimalle köpeklerden bulaşıyor ve dünyada fazla rastlanmayan bir tür gibi duruyor. Gözlerin kızarmasına gelince; köpekleri seven veya okşayan insanların direk elini yüzüne götürmesininden dolayı bu hastalık başlıyor olmalı. Bence olay yerine gidip bi bakmam gerekiyor.
Kahvaltımı bitirdim ve takım elbisemi giydim. Gideceğim yerde salgın olduğunu düşünürsek biraz korunmam gerekebilir. Bunun dışında biraz daha bilgi alabilmek için gazetelere göz gezdiriyorum ve beşinci sayfada birazcıkta olsa olaydan bahsediyor ama bence bi boka yaramaz. Zaman kaybetmeden yanıma telefonumu, cüzdanımı, anahtarımı, bir çift siyah deri eldiven ve bir maske alıp çıkıyorum. Bu sırada bir taksi çağırıp kapının önünde beklemeye başlıyorum.
Saat 08.45 ve taksim hazır. Taksiye biniyorum ve şoföre hiç konuşmadan adresi gösteriyorum. Bana garip bir şekilde bakıyor ve önüne dönüp arabayı sürmeye başlıyor. Bu sırada oraya gidince olacakları düşünüyorum. Sağlık ekiplerinin bu olaydan haberi varsa bölgeyi karantina altına almışlardır ve elimi kolumu sallayarak giremem. Bir yolunu bulup fark edilmeden girmeliyim.Kesinlikle korunarak girmeliyim ve yolda bir bardak çay almalıyım.
Şimdi olay yerine yakın bir yerdeyim ve tahmin ettiğim gibi bölge karantina altında.
YOU ARE READING
ANONYM
ActionOrtada bir sorun var, bir gizem. Oralarda neler oluyor. Bu işe çözebilecek bir kişi var! Ama bilmelisin ki onun adı yok. Kitabımı okumanızı öneririm.
