Sadece Sen

1.BÖLÜM

Evet yine ve yine sabah okula gitmek için sabahın köründe uyandım.Eee tabi 17 yaşında olmak zor okul vs şeyler...Hemen okul kıyafetimi giyip hazırlanıp vede kahvaltımı yapıp okula gitmek için kapıdan çıktığımda benden az bi mesafe uzak olan ve en en yakın arkadaşım olan Yareni gördüm.Adımı sesleniyordu.

"Günaydın demet."

"Günaydın yaren."

Yaren en sevdiğim ve herşeyimi bilen tek kişi.Okula yürümeye dewam ettik.Okulun kapanmasına az süre kalmıştı ve ben yazın annem ve halamın ısrarı üzerine halamın yanına yani İzmire gidiceğim.Bir yandan burdaki arkadaşlarımı 3 ay göremeyeceğime üzülürken diğer yandan kuzenlerimin yanında yazı geçireceğimden dolayı mutluyum.Okula girdiğimde omzumda bir kol hissettim ve bu kişinin berkay olduğunu anlamak için zorlanmadım.

"Günaydın güzellerim."

Bir kolunu benim omuzuma,diğer kolunu ise yarenin omzuna atmış her zamanki neşeli haliyle bize bakıyordu.Sözünü cevapsız bırakmayıp cevap verdim.
"Günaydın." deyip sınıfın yolunu tuttuk.Okulda korkulan kişilerdik.Lise 3 olmamıza rağmen hiç kimse bize kafa tutamıyodu.Sınıfın başında duran Betül ve Emreyi gördük.Emre her zamanki gibi Betülün yanındaydı.Betüle karşı duyguları vardı buda ortadaydı ama asla betülün karşısına geçip söylemeye cesaret edememiştir.Hepsiyle selamlaştıktan sonra sıra arkadaşım Utkunun yani küçüklük aşkımın yanına geçip yerimi aldım.Utku benim küçüklüklüğümden beri hoşlandığım ama yıllardır itiraf edemediğim kişidir.Derslere girdik ve çıktık öğlen olduğunda yemeğimizi yemek için indiğimizde Betül ve Emre çoktan yerini almış bizim gelmemizi bekliyorlardı.
Bizde tepsilerimizi alıp Betül ve Emrenin yanında yerimizi aldık.Yemeklerimizide yedikten sonra biraz bahçeye çıktım.Ben çıktıktan sonra arkamdan Utkuda geldi.

"Demet benim sana birşey demem lazım. "

Ben meraklı bakışlarınla Utkunun söyleyeceklerini dinlerken o neşeli Utkunun yerine yüzünü hüzün kaplayan bir şekilde kelimelerini söyleyemiyordu.Bu kadar önemli olan neydi?

"Söylemeyi düşünüyomusun?"

"Taşınıyoruz."

"Utku şakanın sırası değil zaten kafam bozuk."

"Sence bu konuda şaka yapılırmı.Sen benim 11yıllık arkadaşımsın.Sana ne kadar değer verdiğimi biliyorsun.Annemin ve Babamın işlerinden dolayı taşınma kararı aldık."

Şuan istediğim tek şey Utkunun 'herşey şakaydı burda kalıyorum şapşal' demesiydi.Ben Utkuyu çocuklar gibi sewmiştim,hani anlarsın ya.Bir çocuk her gün yattığı ayıcığını nasıl sewiyorsa öyle sevmiştim seni.Sokakta balon satan birilerini görünce ağlamaya başlar ya işte o kadar sewiyordum seni.Benim sewgim çocuklar kadar saftı be Utkumm...

Yüzümde hissettiğim soğukluğun gözlerimden akan damlalar olduğunu hissetmem zaman almadı.Bir anda Utkuya dönüp sarıldım ve oda bana sarıldı.Hala inanamıyordum 10 yıl bu kadar basit bir nedenden dolayı kaybolacakmıydı.Sarıldıktan sonra utku eliyle yanağımdaki yaşları sildi.

"Sonra konuşuruz. Şimdi okula geçelim."dedi ve oradan ayrıldık.

Ben Utkuyu görüp diğerlerine kör oldum.Herşey Utkuydu benim için herşey.