SONSUZ

TANITIM

Masal'ın Anlatımıyla

Günlerdir her akşam onun denizleri andıran masmavi gözlerinde boğuluyor, içimi ısıtan sıcacık gülümsemesiyle uykuya dalıyordum. Bu cumartesi akşamı da diğer günlerden farksızdı. Yatağımda uzanmış elimdeki şiir kitabıyla bakışırken O tüm aklımı ve ruhumu ele geçirmişti. Sahi ne zaman şiir kitabı okumaya başlamıştım ki ben. Nefret ederdim bu kitaplardan. Şiirleri ancak hayalperest insanlar okurdu. Bense gerçekleri severdim. Hayal kurup üzülen taraf olmaktansa gerçekçi olup mutlu olurdum. Ama bu akşam tüm tabularımı yıkarcasına elimde bir şiir kitabıyla oturmuş hayal kuruyordum. Onunla bir geleceğin hayalini. Peki bende değişen ne diye sordum kendime. ''O '' dedi içimde bir yerlerde bir ses. '' Sana bu kitabı o hediye etti. '' Birden içimi bir korku sardı.3 ay önce yetim çocuklara yardım eden bir dernekte tanıştığım bu çocuk benim sınırlarla çizili küçük dünyamı bir sonsuzluğa çevirebilir mi ? Varlığına bile inanmadığım bir sonsuzluğun içinde kaybolmaktan korktum.Bu düşünceler ruhumu daraltınca hemen elimdeki şiir kitabını açtım. Sayfaları çevirirken dikkatimi altı mavi kalemle çizilmiş bir şiir dikkatimi çekti:

bazen yıldızları süpürürsün , farkında olmadan
güneş kucağındadır, bilemezsin
bir çocuk gözlerine bakar arkan dönüktür
ciğerinde kuruludur orkestra , duymazsın
koca bir sevdadır yaşamakta olduğun ,
anlamazsın uçar gider , koşsan da tutamazsın.

william shakespeare

Şiiri okumam bittiği anda korkunç bir cam kırılma sesi duydum. Yerimde sıçrayıp kitabı yere düşürdüm. Annemin attığı çığlıkla sesin onun odasından geldiğini anladım. Daha sonra dışarıdan konuşma sesleri duyup pencereye yöneldim. Annem alt kattaki camdan kafasını uzatmış sinirle bir şeyler söylüyor, saatlerdir kafamı allak bullak eden çocuk annemden telaşla özür diliyordu. Sonra beni fark etti ve bana öyle bir gülümsedi ki kalbimi o anda ona teslim ettim. Bu gece bizim sonsuzluğumuzun başlangıcıydı ve hayat bize ne gösterirse göstersin hiçbir önemi yoktu. Çünkü biz Sonsuz'duk.