RÜYA

1.BÖLÜM

"Ahsen! Uyan. Yine geç kalacaksın bak."
"Tamam anne uyandım."

Bu kadın benim rüyalarımın içine etmeyi cok seviyo galiba. Evet yine aynı çocuk ve yine benim ruyamda. 12.ye falan giriyo ruyama galiba. Sarışın, yeşil gözlü bir çocuk. Hep beraberiz ve birbirimizi cok seviyoruz. Gerci sevdiğimizden emin değilim, ben hic sevmedim ki birini. Nasıl biliyim o duyguyu? Her neyse. Sacma düşüncelerden kurtulup okula gitmek icin hazırlandım. Kapıdan çıkar çıkmaz karşımda Hayal belirdi. O benim 12 yıldır en yakın arkadaşımdı.
Hayal: günaydın ponçiğiim. Nasılsın bakalım bugün?
"Valla iyi değilim meleğim (lakabı).
-yine noldu ya?
"Yine o çocuk Hayal. Yeter yani hergun rüyamda. Aklımdan çıkmıyo bütün gün zaten. Çok sinir bozucu."

-Kuzum sen hoslanıyor musun yoksa bu çocuktan he?
"Saçmalama Hayal. Rüyamda gördüğüm çocuktan nasıl hoslanabilirim?"

Biranda sarsılıp yere düştüm.
"Önüne baksana kızım. Ne biçim yürüme şekli bu ya."
"Bana çarpan sensin ayı herif."
"Ayı mı? Sensin ayı. Eşek hatun!"
"Ya bana bak, karşında kız var senin. Kimsin ki sen ya."

Kimsin dedikten sonra çocuk beni takmayıp gitmişti. Düşündüğüm tek şey o çocuktu. Nedenide ruyamdaki çocuğa aynen benzemesiydi galiba. Sirkelenip okula yurumeye devam ettim. Okula geldiğimde olayı anlattığım ilk kişi Aras oldu. Namı değer "Papik".

"Yaa poncik belkide o cocuktur he? Bu bi işaret yani. 12 gundur ruyanda goruyorsun ve bu sabahta ayni ona benzeyen biri sana çarpmış. Harika birşey bu! Ponçik aşık mı oldu?"

-Yok papik yaa. Aklımdan çıkmıyo olabilir tamam ama...

Hayal: hoşlanma var!

-Size laf anlatılmıyo ki be.

Son ders hep bunu düşünüp durdum. Ya cidden sevmişsem? Bence ne yapıp edip bu çocukla irtibata geçmem gerekiyordu. Rüyamdakiyle kisilikleri aynıysa hayatımın aşkını bulmustum.
Eve gidince sıcak bir duşa girdim ve bu olayları dusunmemeye çalıştım.

***45 dakika sonra***

Odamda üstümü giyindikten sonra yıldızları seyretmeye karar verdim. Kafamı tam camdan dışarı çıkardım ki... İşte! İşte o çocuk!
"Heyy çocuk!"
Böyle hitap edince yüzüme pek hos mimikler yapmayarak baktı; "çocuk derken?"

"Biliyorum, özür dilerim. Nolur iki dakika bekle! Hemen geliyorum. Cok vaktini almaz zaten!"

Ama bir sorun vardı. Çocuğun yanına gidip ne diycektim?

İLK HİKAYEM♡ YORUMLARINIZI BEKLİYORUM :3 BİRAZ KISA BİR BÖLÜM OLDU AMA ŞİMDİLİK İDARE EDİN :DD SİZİ SEVİYORUM :**