Benim adım yasemin biliyorum pek iyi bir giriş olmadı ama olsun.Siz hiç acı çektinizmi ya da saatlerce ağladığınız bir olay yaşadınızmı? Ben çoğu kez yaşadım saatlerce ağlıyıp bağırıp çağırdım...Bir işe yaradımı hayır.Ya da hiç oturup bir elinizde dondurma diğer elinizde kumanda televizyon izledinizmi?tamam tamam o kadarı bende de olmadı ama az sonra anlatacağım şeyler pek mütiş şeyler değil.Bu yüzden ben kendime Acılar kıraliçesi diyorum...
O gün babamın sesiyle uyandım saat daha 7:30 idi. Pek memnun değildim yorganı üstüme çekip uyumaya devam ettim. Sonra babam hadi yasemin servise geç kalıcaksın diyince gözlerim üç harfli görmüş gibi açıldı.Bu gün okul vardı.Bu gün okulun ilk günüydü,hemen yataktan kalkıp üstümü giyindim saçımı yapıp evden çıktım.Okula gittiğim de ilk zeynepi gördüm. Kendisi en yakın arkadaşlarımdan biri.Diğer kızlarla birlikte törene indik.İki saat konuşma yapıldı tabiykide biz dinlemedik. Sınıfa üç dört yeni kişiler gelmiş,pek umursamadım.sonra tekrar sınıfa çıktıktan sonra tanıştık ilk kermle tanıştım iyi birisine benziyordu sonrada berkle ikiside sonradan çok sevdiğim kişiler oldular.Haftalar geçti okula daha yeni alışmaya başlamıştım adkadaşlarımla eğlenip gülüp dans ediyorduk ta ki o derse kadar. lablotuar dersinde böbrek inceliyorduk,böbrekler o kadar yağlıydıki onları çıkarmakla çok eğlenmiştim berk masaya gelip bizimle konuşmaya başladı kendimi bir anda ona yalvarırken buldum böbreğin yağlarını çıkarmak istiyordum.Zar zor ikna etmiştim böbreği bana verdi bende bir güzel onla oynadım geri verdiğimde dört beş saniye kaldık öyle hiç bir şey yapmadan ya da bana öyle geldi ama hayatımda yaşadığım en güzel dört saniyeydi neydi o yaşadığım şey hiç bir şey anlayamamıştım çok garip ve güzel bir histi
İşte o günden sonra acılar karaliçesinin dramı başlamıştı....
