Merhaba,ben yirmi yaşındayım,adım kadir.Evde oturmayayım diye beş yaşında anaokula başladım.Evde oyun oynasam yada doya doya televizyon izlesem yada en güzeli sabahtan akşama kadar mahallede koştursam da olurdu.Ama anaokulu diye bir kurum vardı ve ailem oraya yolladı.Yine ben beş yaşında sıkıntıdan okuma yazmayı çözmüştüm ama ilkokul diye bir şey yaratıldığı,beş yıl boyunca çocukları oyalamak için bir bina yapıldığı için oraya gönderildim.İlkokul birinci sınıfı bitirdiğimde basit bir şekilde matematik anlatmayı beceremeyen babam sayesinde iki bilinmeyenli denkelem çözebiliyordum.İlkokulun beş yılı boyunca acayip sıkıldım.Bu beş yıl defalarca dizimi kanattım.,blok fulit çalmayı öğrendim,bir kere gözümü yardım,kabakulak ve suçiçeği geçirdim,düzgün olmayan yazımı bir türlü düzeltemedim.Onun dışında çok sıkıldım.Bir de evde ailemin dinden hiç bahsetmemesi fakat okuldaki çocukların sürekli "Allah karanlıktaki karıncayı bile görür"demesi yüzünden paranoyak oldum.Bir ara babamın düşüncelerimi okuyabildiğini düşünüp trigonometri,türev,integral öğrenmeye karar verdim.Ama öğrenemedim.Çünkü çok sıkılıyordum...
Üniversiteyi kazandım.İleride iyi bir iş bulabilmek için Anatomi dersini geçmem gerekiyordu ve bunun için periyodik kemikleri ezberledim.Sonra bir daha ezberledim ışte zar zor mezun oldum üniversiteden,kemikleri ezberleyerek.
Yaşım yirmi dörtü bulduğunda artık ne iş yapamak istediğimi biliyordum ve yüksek lisans yapmak için başvuruda bulundum.Ama yarıda bırakmak zorunda kaldım.Çünkü çok sıkılıyordum.
Sonra iş aramaya başladım 1+1 bir ev ve sadece elektrik faturasını karşılamaya yetecek işler teklif ettiler uzunca bir süre.Halbuki ben yirmi dört yaşıma kadar iyi bir iş bulabilmek için periyodik kemikleri ezberlemiştim.Blok fulit çalmayı bile öğrenmiştim.Bari doğalgaz faturamı da ödeyebilseydim..!
Bir süre sonra tüm faturalarımı ödeyebileceğim bir iş buldum.Çünkü haketmiştim bence.İki yıl oldu.İki yıldır Allahıma şükürler olsun ki tüm faturalarımı ödeyebiliyorum.İki yıldır nefret ederek gidiyorum işe.
Merhaba ben kadir bir kaç ay önce 18 yaşımı bitirip 19 yılımdan gün almaya başladım.Beş yaşından beri iyi bir iş bulabilmek için saçma sapan işler yapıyorum.Ama mutsuzluktan ölüyorum.Hayatımın yedi de ikisini geç uyanabilmek ve kahve içmeye gidebilmek için;geri kalan yedi de beşinden ise nefret ediyorum.
Merhaba intihar edelim mi?
