SERSERİ

BÖLÜM "1"

Acı yine hissedilmeyi talep ediyordu.

Karmaşık  bir yaşantısı olan birisi için içinde bulunduğum bu durum pekte alışılmasi zor bir şey degildi.

Derin bir iç cektikten sonra ellerimi
" Pınar Korkmaz" yazan mezar taşında bir kez daha gezdirip bir öpücük bıraktım.
Her ne kadar ayaklarım buradan gitmek istemesede aklım gitmem gerektiginin sinyallerini veriyordu , yine onları burada yalnız birakıyordum oysa ne annem ne de babam burada , bu mezarın içinde uyumayı hakketmiyorlardı.
Babam da gitmişti o da annem gibi istemeyerek de olsa, yine  beni yalnızlığa itmişti.

Annem  her zaman bakımlı bir kadın dı , bakımlı olduğu kadar iş hayatına ve ailesine de önem veriyordu.Genelde olaylara bakış açısı hep olumluydu zaten annem de pek  fazla olumsuz düşünen bir kadın değildi.

" 12 ocak 2010  ÇARŞAMBA"

" Anne  doğum günü hediyemi aldınmı?"
 

Kalbim  heyecandan  küt küt atıyordu on ikinci yaşıma girecektim ve şu an annemin bana ne hediye aldığını görmek için can atıyordum.

"Aldım kızım, senin doğum günün olurda ben sana hediye almazmıyım" dedikten sonra oturdugu tekli koktugun altından bir paket çıkarıp açmamı istemişti. Heyacdan ölecek gibiydim ,paketi acmadan önce

" keşke babam da şu an yanimizda olsaydi demi annecim o da bana hediyemi verirdi sonra bende ona sarılırdım." diyip babamsız paketi açmak istemedigimi dile getirmeye çalışıyordum.

" Ah elis,  tatlım baban biliyorsun ki şu an bir toplantıda ama bu gün senin için erken gelecegine eminim hadi aç sen hediyeni. "

Diyip yine o tatlı diliyle beni ikna etmeyi  başarmıştı. Hediye Paketini açtığımda bir kutu vardı.Kutunun içinde ise geçen yaz çekilmiş fotograflarimiz siyah beyaz cizgili çerçeveye yerleştirilmişti. Kutunun icinden çerçeveyi alıp elimi fotoğraflarimizin üzerinde gezdirip gülümsedim elime kagit parçası düştüğünde okumayı daha  bilmedigimden annemden  benim yerime okumasini istemiştim.

"BENİM GÜZELLER GÜZELİ KIZIM ON İKİNCİ YAŞININ SANA HUZUR, MUTLULUK, SEVGI, BAŞARI VE ILERIKI YAŞLARINDA ISE AŞK GETİRMESINI DİLİYORUM.

ŞUNU UNUTMA Kİ BABANLA SANA NE KADAR KIZARSAK KIZALIM SEN BIZIM CANIMIZSIN  SENI ÇOK SEVIYORUM.

IYIKI DOGDUN

"ANNEN ."

ilk kez mutluluktan aglamanin verdigi duygularla kollarimi anneme sardim bir yandan annemin saçlarını oksayip diger yandanda yanaklarina mutluluk Öpücükleri konduruyordum.

Kapının gürültülu çalması beni annemden ayırmışti.Ne oldugunu anlamadan kendimi annemle birlikte  yatak dasinda bulmuştum annem konuşmama fırsat vermeden

" elis kızım şimdi yatagin altina gireceksin ve ben sana çık diyene kadar cikmiyacaksin her ne olursa olsun sesini  çıkarma tamammi"

Kapıyi calan kimse vurma şiddetini arttirmaya devam ediyordu.

"Annecim neler oluyor ? nolur birakma beni seni cok seviyorum nolur babami ara lütfen" bitmek bilmeyen yalvarmalarim annemi aglatmaya yetmisti.