Canlı Beden Ölü Ruh

1

Bir gün ölmek için her gün uyananlara

Ölü bir deniz gibi ...

hissettiğim tek şey şu anlık buydu diğerleri gibi bende aptaldım çünkü beni sevmeyen benden nefret eden insanların yanında dolaşmaktan zevk alıyordum yüreğim,kalbim,bedenim ... şuan hiç bir şey hissetmiyordum . Elime aldığım jilete iki üç dakika baktım olacaklar hakkında hiç bir fikrim yoktu. koluma çekeceğim faça her şeyi anlatacaktı.

Ümitlerimin içimde siyah bir kelebek gibi dolaşması iliklerime kadar canımın yandığının bir ifadesiydi.Beynim işlevini tamamen yitirmiş elimdeki jilete odaklanmıştı.Markette kaybolan beş yaşındaki çocuk gibi hissediyordum.Çaresiz.Düşüncelerimin beynimi ele geçirmesini engellemek için jileti elime aldım ve defalarca çektiğim yere getirdim.Sol koluma...Eğlence şimdi başlıyordu.Ağlamamak için tutuğum gözyaşlarımı birden bıraktım.Jileti elime alıp kolumdaki damarların üzerinde gezdirdim yavaş olacaktı her şey.Yaşadığım hayat gibi.Yavaşça damarımın üzerinden geçtim. Ahh!!! şuan dünyadaki herkesten daha çok mutluydum.Koyu kırmızı ve kırmızı karışımı akmakta olan kanıma odaklandım.Rengi kadar tadı da güzel olabilirdi.Kolumu dudaklarım arasına aldım ve acımasızca emmeye başladım tadı enfesti.Ölene kadar bu tadı içebilirdim . Kan içmek mi ? aptal insanlara söylediğin an senin deli olduğunu düşünürlerdi veya şizofren...Unutulmaması gereken bir tek şu vardı ki seni bu hale onlar getirdi...