We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.

Prologue

35 5 0
                                        


Lahat tayo may bestfriend, tropa, at kung anu anu pang tawag sa kanila.

Ako si Alexis Tine Zandres, isang 3rd year college. Ako'y ordinaryong estudyante lamang sa Grande University, My family lives in Australia, kaya ang kasama ko lang sa bahay is my Yaya Bertha. Siya na ang kasama ko at tumayong ina nang umalis sina mom at dad para magtrabaho sa Sydney. My mom is a Doctor and my dad is an Engineer.

Marami akong kaibigan, mapa babae o lalake. Pero may isang taong mahalaga sa akin ang bestfriend ko. Siya si Max Henrik Illano, Mabait, Ma-effort, lovable at higit sa lahat my partner in crime.

Pero paanu ko matatago ang tunay kong nararamdaman kung habang tumatagal lumalalim at lumalalim ang feelings ko para sa kanya?

Alam ko naman na hindi pwede kasi para sa kanya ako lang naman ay di hamak na bestfriend niya at I'm way out of his league. Hindi ako ang type niya, hindi ako kagandahan tulad ng ibang babae, hindi ako matalino may alam naman pero hindi genius, at higit sa lahat ang gusto niya ay yung hindi jologs kung manamit.

Pero kahit pinipilit kong ipasok lahat ng dahilan at rason kung bakit hindi niya ako gusto, kaso hindi ko alam basta nalang akong umaasa. Gusto ko mang tumigil hindi ko naman kaya. Hindi ko rin alam kung bakit hindi ko kaya.

Pero parang naghihintay ako na kahit minsan tingnan niya naman ako na isang babae hindi yung bestfriend niya lang.

Inaamin ko gusto kong mahalin niya rin ako. E anong magagawa ko wala sakin ang lahat pero pag nangyari yun na hindi naman e ang mabibigay ko lang sa kanya e ang pagmamahal ko.

Isa ko pang problema e kung kelan ko sasabihin sa kanya? Alam naman nating walang secretong hindi nabubunyag.

Ang kaso e pag sinabi ko ba walang magbabago? Natatakot akong sabihin kasi natatakot akong masaktan, umiyak, Mareject.

Pero hindi naman habang buhay matatago ko to sa kanya.

Pero pag dumating ang araw na malalaman niya ang totoo. Kailangan ko rin maghanda at palanuhan kung ano ang gagawin ko.

At kung ano ang mangyayari sa aming pagkakaibigan.

Will I be successful in finding a chance?
Pero panu kung isang araw, na hindi mo inaasahan, e bigla kang mainlove sa bestfriend mo?

Nakakatakot kaya yun. Oo masarap ang feeling pero mahirap din.

Nagaalangan akong sabihin ang totoo, dahil alam ko na ito ay makakaSira sa pinag samahan namin. Mahal ko pa naman siya.

Mahirap itago ang nararamdaman mu sa bestfriend mo. Lalo na kapag nangako kayo sa isa't isa na walang secreto.

Masakit din namakita na ang bestfriend mo ay may mahal ng iba at wala kang magawa dahil bestfriend ka lang. Kahit nasasaktan ka na may kasama siya hindi mo masabi kasi naman paanu mu sasabihin na nasasaktan ka sa isang lalake kung ang lalakeng yun e ang bestfriend mu? Maskita diba?

Wala kang pagsasabihan dahil mismong bestfriend mo ang pinoproblema mo?

Is there a chance that maybe we could be together not just as besfriend but more than that?

Kayo ay matalik na mag kaibigan, kaya hindi niyo gugustuhin na masira ang pagkakaibigan niyo ng dahil lang sa mahal mo na siya higit pa sa isang bestfriend.

Ano ang gagawin mo?
Kelan mo itatago ang katotohanang mahal mo na siya?
Hanggang kelan ka aasa na baka sakaling mahalin ka din niya?
Kung pwede ba kayo? At higit sa lahat ay kung saan tatagal ang pagmamahal mo sa kanya.

Maybe we should try? Or maybe not? Maybe I should find a chance. If only there is.

*****
Hi! sa nag basa ng prologue, sana supportahan niyu po ito.

Please vote and comment kung nagustuhan niyu.

I will be updating my story every Friday.

Thank you a lot po :)

I Unfortunately Love My BestfriendStories to obsess over. Discover now