'Aşk' Yarasın

'Aşk' Yarasın - 1.Bölüm

Küçük bir ürperti tüm bedenini ele geçirirken, hafifçe gözlerini araladı genç kadın. Bulunduğu sandalyede kıvrılmayı bırakıp dizlerinin üzerindeki kitabı kapatarak yanındaki masanın üzerine usulca bıraktı. Belli ki kitap okurken içi geçmiş ve uyuya kalmıştı.

Koyu kahverengi saçları hafif esen rüzgarda savrulurken bahçe kapısından eve adımını attı. Gözlerini salonda bir süre gezdirdi ve burada kimsenin olmadığının kanâatına vardığı gibi adımlarını merdivenlere yöneltti. Yukarıya çıkarken kardeşinin mırıltılarını işitti genç kadın. Hiçbir zaman yüzünde eksik etmediği tebessümü bir an da yüzünde belirivermişti. Hızla odaya girince kıkırdadı. Kardeşinin şuan ki durumunu oldukça komik bulmuştu çünkü.

''Hayrola? Neden gülüyorsun öyle?''

Parmaklarını birbirine kenetleyip sırıttı genç kadın.

''Aşk acısı çeker gibi sabah akşam şiir yazıyorsun. Komik görünüyorsun.''

''Her aşk acısı çeken şiir mi yazıyormuş kardeşim?''

Genç kadının yüzündeki gülümseme yavaşça yok olmuş, yerini sinirli bir ifadeye bırakmıştı. Anlaşılan yine birbirine girecekti bu iki kardeş.

''Bu işler sadece birkaç ölçüm alıp kumaşı dikmekle olmuyor güzelim.''

Genç kadın bu sefer daha çok sinirlendi. Oysa ki en başında sadece şaka yapmıştı. Olayın büyüyeceğini tahmin etmemişti.

''Bana bak, Ekin! Kendi işimi seviyorum, tamam mı? Senin işine de saygım var ama o çalışmayan beynin bunu algılamıyor sanırım! Madem zoruna gidiyor, tercihini iyi yapsaydın!''

''İşimi beğenmediğimi kim söyledi?!''

''Sana işini beğenmediğini mi söyledim?''

''Neler oluyor burada?''

İki kardeş, aynı an da onları susturan adama baktı. Adam ise hafif kaşları çatmış bir şekilde çocuklarına bakıyordu.

''Niçin bağırıyorsunuz birbirinize? Yine ne sorununuz var sizin?''

''Önemli bir şey yok baba. Sadece sevgili kızın, bugün iyi değil sanırım.''

''Asıl sen iyi değilsin. Olayı büyüten sensin.''

''Eylül ne olduğunu açıklayacak mısın?''

Genç kadın kendisine sorulan soruyu cevaplamak için tüm bedenini babasını çevirdi. Hafifçe gülümsedi ve az öncekine göre ses tonunu biraz kıstı.

''Gerçekten önemli bir şey yok babacığım. Her zaman ki Ekin, biliyorsun. Aramızda bitmek bilmeyen sıradan atışmalar işte.''

Genç kadın kardeşine dönerek usulca başını salladı ve kısa sürede oradan ayrılıp odasına girdi. Söylediği gibi bu ufak atışma da her zaman kardeşi ile arasında olan atışmalardan biriydi. Her ne kadar kavga etseler de birbirlerini kırmıyorlardı. Onlar için bu ufak kavgalar bir oyun haline gelmişti açıkçası. Yine bir saat içinde birbirleriyle alay ederek barışacaklardı. Orası kesin bir olaydı zaten.

---

Merhaba ^^

Hikayemi umarım güzel bulmuşsunuzdur arkadaşlar. Bu benim ilk yazışım değil. Birçok hikaye yazdım burada. Ama yeni bir hesap açıp yeni bir başlangıç yapmaya karar verdim. Çoğunlukla hayran kurgu tarzı yazıyordum. Biraz değişiklik olsun dedim. Bu da sıradan bir hikaye. Açıkçası sıradan bir aşk hikayesi yazmayı ve okumayı çok seviyorum. Umarım eğleniriz ^^

Şimdilik bu kadar. Görüşmek dileğiyle...