Böyüdükce çox şeyleri öyrenirik.Özümüze küsmeyi,özümüzden incimeyi öyrenirik yaşa dolduqca..İnsanlardan yox,mehz özümüzden inciyirik.Çünki zaman-zaman anlayırıq,kiminse bizi üzmesine sebeb ele özümüzün olduğunu.Biz istemedikce,kimse bizi üze bilmez,qıra bilmez,incide bilmez.Her şeye özümüz şerait yaradırıq.Bizi inciden insanları heyatımıza biz daxil etmişik.Onlara o deyeri biz vermişik ki,özlerini önemli bir şey sanıb bizim qelbimizi qırıblar,nede olmasa özlerini "vazkeçilmez" sanırlar axı..Hamısının sebebkarı özümüzük!
