You'll Never Feel Like You're Alone

Hoofdstuk 1

Ik opende mijn laptop en startte netflix op. Terwijl mijn computer bezig was speelde ik wat met het fotolijstje op mijn nachtkastjes. Ik had een middag vrij van mijn werk en ik wilde graag een serie marathon houden. Toen ik tussen de series aan het zoeken was naar mijn favoriete serie werd de deur van mijn kamer zachtjes open geduwd. Twee kleine kindjes kropen naar binnen. 'Hey boefjes' zei ik terwijl ik mijn laptop van mijn schoot tilde en ik van mijn bed af stapte. 'Hebben jullie lekker een middagdutje gedaan?' Vroeg ik omdat ze nog in pyjama waren. Beide tillen ze hun handjes omhoog als teken dat ik ze op moet tillen. Linda liet ze altijd even rondkruipen zodat ze vast kleren kon uitzoeken voor de tweeling. Eerst til ik Bente op en zwaai ik haar in de rondte waarna ik haar op mijn bed leg en daarna Jasper. Ook al zijn ze een tweeling, ze lijken niet zo super veel op elkaar. Misschien komt dat omdat ze een jongen en meisje zijn. Beide kijken ze me aan met hun lieve oogjes. Ze kunnen al steeds meer woordjes. Mijn naam kunnen ze eindelijk uitspreken. Eerst zeiden ze altijd Ejmma maar nu is het toch echt Emma. Ik ga bij ze op bed zitten en zet Bente voor me neer. Voorzichtig ga ik met mijn handen door haar haartjes heen zodat de grote klitten er uit gaan en maak dan twee vlechtjes. Jasper speelt ondertussen aandachtig met een van de haarstiekjes die ik op bed had gelegd.

Niet veel later komt Linda binnen. 'Dus hier zitten jullie. Lekker gezellig bij Emma op haar kamer' Ik grinnik. 'Kom we gaan aankleden' zegt ze terwijl ze in elke arm een van de tweeling neemt. 'Emma wil je het hier een beetje opruimen?' ik kijk om me heen. Zo'n troep is het hier toch helemaal niet denk ik maar Linda is mijn kamer alweer uit. Ik sta op en pak wat kleren die rondslingeren en gooi ze in de was. Daarna ruim ik de prullen op mijn bureau een beetje op en ten slotte maak ik mijn bed op. Het zal wel goed zijn zo denk ik voordat ik naar beneden ga. Terwijl ik naar beneden loop voel ik mijn maag knorren. Ik kijk op mijn horloge en zie dat het ongeveer vier uur is. 'Hoe laat eten we?' vraag ik als ik de keuken inloop. 'Over ongeveer twee uur als David thuis komt' zegt Linda terwijl ze fruithapjes klaar maakt. Bente en Jasper zitten in hun kinderstoel en spelen beide met hun knuffel. Ik ga bij ze aan tafel zitten en blader wat door de foldertjes die op tafel liggen. 'Heb je eigenlijk nog wat van dat tv-programma gehoord?' vraagt Linda als ze begint om een fruithapje aan Jasper te geven. 'Nee, helaas niet meer' 'Jammer, het leek me net zo'n leuk programma' 'Ja' zucht ik. Ik had me opgegeven voor een tv programma waarin een bekende ster een half jaar bij jou en je gezin in zou trekken. De bedoeling van het programma was een soort reality show maar dan een beetje anders. Het programma was helemaal nieuw dus ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten. Er deden grote sterren aan het programma mee zoals Beyoncé , Harry Styles, Justin Bieber en Rihanna bijvoorbeeld. 'Ik ga even de was doen. Doe je zo even wat nettere kleren aan?' Linda haalde me uit mijn gedachte. Nettere kleren? Ik had een joggingsbroek aan en een vest. Ze deed raar vandaag, zo was Linda helemaal niet.

Nadat ik me had omgekleed liep ik met mijn laptop naar beneden. Ik had nu een zwarte skinny broek aan met daarboven een simpel shirtje en een vestje. Ik ging aan de tafel in de werkkamer van David zitten. Vanaf deze plek kon ik mooi de tuin inkijken. Ik zocht in de kast naar mijn mappen en pakte de map over muziek. Ik was vorig jaar geslaagd voor mijn diploma en had nu een tussenjaar. Eigenlijk wilde ik graag reizen maar daar had ik niet genoeg geld voor dus was ik nu aan het werk. Ik werkte daarom in een restaurant. Hier in Londen was best veel werk te vinden gelukkig. Nog een paar maandjes werken en dan zou ik genoeg geld hebben voor een wereldreis. Ik blader door de map heen en stop bij een leuk liedje. Een van mijn bijbanen was schrijven voor een blog op internet. Dat noemde ik eigenlijk niet echt een bijbaan want het was iets wat ik gewoon ontzettend leuk vond. Vorig jaar had ik meegedaan aan een schrijf wedstrijd op een blogsite en daarmee kon je deze baan winnen. Ik was de gelukkige winnaar en mocht gaan bloggen voor de website. Ik had allerlei onderwerpen waarover ik graag schreef en een daarvan was muziek. Muziek en schrijven zijn belangrijk voor me. Ik kan daar alles in kwijt. Mijn leven is namelijk buiten dit huis niet echt een feest. Hier binnen voel ik me fijn en geaccepteerd, nergens anders heb ik dat gevoel.

Stemmen in de woonkamer doen me opkijken van mijn laptop. Ik zie dat David nu ook thuis is. 'Kom je eten Emma?' hoor ik vanuit de keuken. Ik kijk op de klok. Is de tijd zo snel gegaan? Nee helemaal niet want het is nog maar vijf uur. Verward loop ik de keuken binnen en ga aan de tafel zitten. 'Wat kijk je moeilijk.' Zegt David als hij begint met opscheppen. 'Hoezo ben je al thuis? We zouden toch pas om zes uur eten?' 'Het kwam zo beter uit' zegt Linda dan. Wat is dat toch vandaag? Iedereen gedraagt zich zo vreemd. 'Hoe was het op je werk?' vraag ik dan maar om mijn verwardheid aan de kant te schuiven. 'Zoals normaal, het was rustig vandaag' beantwoord David mijn vraag. David werkte bij een reclame bureau en maakte advertenties voor bedrijven. Hij was erg creatief en hielp mij vaak met het bedenken van de layout van mijn blog. Iets waar ik hem heel dankbaar voor was. Linda en David praatte wat met elkaar terwijl ik zwijgzaam mijn eten op at. Het was spaghetti en normaal vond ik dat lekker maar vandaag was anders. Vandaag was anders dan andere dagen. Ik voelde een soort van spanning om me heen. Linda en David deden vreemd en het leek zelfs alsof Bente en Jasper minder huilde vandaag. Het leek wel alsof er wat ging gebeuren.

Na de spaghetti aten we nog een toetje. Ik hoefde zelf niet maar bleef nog wel aan tafel zitten. David gaf Bente haar toetje maar ze duwde steeds haar handje in de yoghurt waarna ze met dezelfde hand door haar gezicht wreef. Uiteindelijk zat ze helemaal onder tot grote ergernis van David. Ik moest lachen maar pakte toen een doekje en veeg haar snoetje af. Toen ging ineens de deurbel. 'Doe jij even open?' vroeg Linda die bezig was met het opruimen van de tafel. Zuchtend loop ik naar de gang toe. Ik haat het om de deur open te doen. Er is toch nooit iemand voor mij aan de deur. Ik schuif het slot van de voordeur af en open de deur dan. Ik doe een stap naar achteren omdat ik schrik. 'Wat is dit?' kan ik nog net uitbrengen. Voor me staat een cameraploeg en niemand minder dan Harry Styles. 'Ik kom bij je wonen' zegt hij blij. Ik doe mijn mond open maar er komt niks uit. HIj lacht om mijn reacite. Ik bekijk hem nog eens goed. Hij heeft sprekende groene ogen en zijn haar komt tot zijn schouders. Dan pas valt het kwartje. Ik ben uitgekozen voor het nieuwe programma. 'Echt?' stamel ik omdat ik het nog niet helemaal geloof. Hij knikt en steekt zijn hand dan uit. 'Harry' stelt hij zich voor 'Emma' zeg ik als ik zijn hand schud. Zijn hand voelt warm aan. 'Kom binnen' zeg ik terwijl ik de deur verder open doe.