No Choice

proloog

Ik loop de kamer binnen, het tocht. Ik ga voor hem zitten, aan die ene tafel.

Ze komt er aan. Ik hoor niks, voel niks en zie niks. Ik ben blind. Maar toch weet ik alles, waar ik niks mee te maken heb.

Mijn leven begon op een boerderij , ik hielp mijn vader met de paarden en koeien verzorgen. Ik had niet door dat mijn ouders wat verzwegen. Ik ging gewoon naar school, had daar mijn vrienden. Toen ging ik naar de middelbare school, ik had daar iedere week wel een nieuw vriendje. Veel mensen noemde mij de populaire meid, die alles kon krijgen wat ze wilde, maar dat was ik niet. Ik wist dat er wat aan de hand was, dat ik niet ik was. "Voeld iedere tiener zich niet zo?" Vroeg mijn mentor aan me, maar ik wist dat dit een ander gevoel was. Mijn ouders gingen scheiden, één week voor ik in die kamer belande.

Ik kende haar al, nog voor ze mij kende. Toen ik nog niet blind was. Ik was de beste vriend van haar ex. Haar ex was iemand waar ze het voor het eerst in haar leven langer als één week mee vol hield, maar alles veranderde toen haar ouders gingen scheiden, ze werd minder sociaal en hield zich in wanneer iemand iets dee wat zij niet wilde. Ik volgde haar, maar dat liep niet goed af, ik werd blind, de oorzaak is nog steets onduidelijk. Ik hoorde hier niet in betrokken te zijn, en had niks met haar leven te maken, tot die ene dag.