Hij kijkt me aan. De lichtjes in zijn ogen zijn zwak. Ik kijk terug met waterige ogen. Hoe kon ik dit niet weten? Waarom wist ik dit niet?! Een snik verlaat mijn mond waardoor zijn blik verzacht. 'Waarom?'. Is het enige wat ik zeg. Hij strijkt met zijn hand langs mijn wang. 'Je bent sterk'. Fluistert hij. 'Dit kun je'. Ik schudt zacht mijn hoofd. Zijn hand valt in de mijne. 'Waarom zei je het niet...?' Er valt een traan uit mijn oog die zijn hand raakt. 'Precies om deze reden'. De spijt in zijn stem is onmiskenbaar. 'Zeg mijn naam'. Hij kijkt me licht geschokt aan. 'Wat?' Zegt hij bijna onhoorbaar. 'Je weet wat ik zei'. Hij kijkt even weg. 'Zeg mijn naam'. Meer tranen verlaten mijn ogen. 'Zeg het!' Even lijken zijn schouders te verkrampen. Dan kijkt hij me teder aan en doet zijn mond open...
YOU ARE READING
Laat me je fotograferen
Non-FictionOp zijn zesde ontmoete de kleine fotograaf, Uwaki zijn beste vriend Koduko. Beste vrienden en rivalen. Dat zijn ze al vanaf hun eerste ontmoeting. Uwaki de jongen die zijn vriend altijd wil fotograferen. En Koduko degene die dat elke keer weer voork...
