-Κεφάλαιο 1-

179 6 0
                                        

Τι σκατά να φορέσω;Πρέπει να βαφτώ κιόλας.Ανοίγω την ντουλάπα μου και βγάζω ότι πιο τσουλέ είχα.Ένα ψιλόμεσο σορτσάκι και μια κοντή μπλούζα.
Κοιτάζομαι στον καθρέφτη. Οκ Ιζαμπέλα,καλή είσαι,ξεστόμισα.
Πριν ένα χρόνο αυτά τα ρούχα δεν θα μου έκαναν καν.Είχα χάσει πολλά κιλά και καιρός να το χαρώ ακόμα και αν νιώθω ότι μετατρέπομαι σε κάτι που μισούσα.
Κατεβαίνω στον κάτω όροφο,ανοίγω την πόρτα και φεύγω.Έμενα σε ενα τεράστιο σπίτι.Ο πατέρας μου ήταν επιστήμονας στο Cern.
Κατηφόριζα τον δρόμο και έξω είχε ψιλονυχτώσει.Θα συναντούσα κάτι κορίτσια,πουτάνες βασικά που με είχαν βάλει στην κλίκα τους από τότε που άλλαξα.Θα πηγαίναμε για ναργιλέ με κάτι φίλους τους οι οποίοι ήταν γύρω στα 20.Δεν είχα κάνει ποτέ ναργιλέ,μόνο τσιγάρο είχα δοκιμάσει,το οποίο το μισούσα κιόλας.
Τις είδα να με περιμένουν στην πλατεία.
-Καλώς την,μου είπαν σχεδόν ταυτόχρονα και οι τέσσερις.
Είχαν ντυθεί σχεδόν σαν εμένα,ίσως με περισσότερο βάψιμο.
-Γειά.
-Λοιπόν πάμε θα μας περιμένουν,είπε η Άννα.
Αυτή και αν ήταν σκύλα...Είχε βάψει τα μαλλιά της κατάξανθα και το έπαιζε χαζή.
Φτάσαμε έξω από το μαγαζί.Έφτιαξα λίγο τα μαλλιά μου πριν μπω.
Υπήρχαν αρκετές παρέες και ο καπνός από τους ναργιλέδες ήταν παντού.
Ακολουθήσαμε την Άννα που πλησίαζε μια παρέα αγοριών.
Ήταν πέντε αγόρια γύρω στα 20.Η Άννα κάθησαι πάνω στον έναν και τον φίλησε.Τον ήξερε φάνταζομαι.
Οι άλλλες δύο,μαζί και εγω καθίσαμε στον καναπέ και συστηθήκαμε με τα αγόρια.
Ο ένας από αυτούς φαινόταν ότι δεν ενδιαφερόταν καθόλου.Κάπνιζε και το μόνο που ξεστόμισε ήταν ότι τον λένε Άλεξ.
Ήταν πολύ ωραίος.Μελαγχρινός και γυμνασμένος.Πρώτη φορά μου άρεσε κάποιος τόσο πολύ.Ιζαμπέλα σύνελθε!φωνάζω στον εαυτό μου.
Οι ματιές μας συναντιούνται.Δείχνει απόλυτα συγκεντρωμένος σε εμένα και στα χαρακτηριστικά του προσώπου μου.
Έστρεψα το βλέμμα μου αλλού.Οι υπόλοιποι είχαν ξεκινήσει να κάνουν ναργιλέ.
-Φέρτε και σε εμένα,είπα και ο Άλεξ πάλι ξεκίνησε να με παρατηρεί.
Σχεδόν κατάπια τον καπνό και μετά τον έβγαλα έξω.Ήταν πιο εύκολο απο όσο νόμιζα.
-Έχεις ξανακάνει;ακούω μια φωνή και γυρνάω προς σε εκείνον.
-Όχι,απαντώ και γυρνάω στην κοπέλα δίπλα μου που κάτι με ήθελε.
Οι υπόλοιποι είχαν ξεκινήσει να αλλάζουν καπνό μεταξύ τους.Ο ένας έβγαζε καπνό από το στόμα του και ο άλλος τον ρουφούσε.Μόνο ο Άλεξ καθόταν πάλι και φαινόταν χαμένος στον δικό του κόσμο.
Ήθελα και εγώ να κάνω αυτό που έκαναν οι άλλες αλλά είμαι σίγουρη πως εκείνος ούτε καν που θα ασχολιόταν.
Σηκώθηκε και πήρε τον ναργιλέ από τον φίλο του.Στο V που είχε χαμηλά δτην κοιλιά του φάνηκε ότι είχε ενα tattoo.Δεν πρόλαβα να το δω καλά γιατί η μπλούζα του κατέβηκε.Έκατσε στην καρέκλα απέναντι μου.
Α-Θα βγάλω τον καπνό από το στόμα μου και εσύ θα τον ρουφάς σιγά σιγά.Εντάξει;
Ι-Ναι,ψελλίζω και ήλπιζα να μην γίνω ρεζίλι.
Πήρε τον ναργιλέ στο στόμα του και τα πρόσωπα μας ήρθαν πολύ κοντά.Τα ματιά του ήταν μέλι και ένιωθα ότι μου μιλούσαν.
Τράβαγα τον καπνό αργά αργά και στην συνέχεια τον έκπνευσα.
Α-Έτσι μπράβο.
Έκατσα πάλι αναπαυτηκά στον καναπέ και προσπαθούσα να συνηδητοποιήσω αυτο που μολίς είχα νιώσει.
Η ώρα πέρναγε και εγω δεν έδινα σημασία σε καμία συζήτηση.Κατα διαστήματα κοίταζα τον Άλεξ,τον οποίο τον έπιανα να με κοιτάει συνέχεια.
Με παρατηρούσε σαν να είχα κάτι άξιο για να παρατηρήσει κάποιος.
Παιζόντουσαν πολλές φάσεις στην παρέα.Όλες φασωνόντουσαν.
Αποφάσισαν τι θα πάρουν και ήρθε οι σερβιτόρα.Όλοι πήραν ποτά και μου έκανε εντύπωση που αυτή δεν είδε οτι είμασταν ανήλικες.Εκείνος πήρε μια βότκα με λεμόνι.
Ήταν η σειρά μου για να παραγγείλω.Δεν θα έπινα αλκοόλ,ποτέ δεν είχα πίει και σιγουρα δεν θα έπινα τώρα με όλους αυτού τους μαντράχαλους εδώ.
Ι-Μια κόκα κόλα,είπα.
Διέκρινα το γελάκι του Άλεξ και τον κοίταξα νευριασμένη.Ήμουν σίγουρη ότι θα με θεωρούσε ενα μωρό αλλα δεν θεωρώ μαγκιά να πίνεις απο τα 16.
Τα ποτά ήρθαν.Η κοπέλα που καθόταν δίπλα μου είχε αρχίσει και μέθαγε.
Ίσως είχα και εγώ λίγη όρεξη για αλκοόλ τώρα.
Τον κοίταξα.
Α-Θες; με ρώτησε δίνοντας μου το ποτήρι.
Ι-Ευχαριστώ.
Ήπια μια γουλιά και ένιωθα το κάψιμο για αρκετή ώρα.
Είχα αρχίσει και βαριόμουν.Ο Άλεξ είχε φύγει,δεν ξέρω που πήγε πάντως τα κλειδιά απο την μηχανή του ήταν έδω.
Ι-Γειά σας παιδιά.
Δεν με άκουσε κανένας.Γέλαγαν πολύ δυνατά και είχαν πιο ενδιαφέρουσες ασχολίες..
Βγήκα έξω και όπως περπατούσα είδα τον Άλεξ σε ένα στενό να μιλάει στο τηλέφωνο.
'Ναι ρε μαλάκα θα έρθω τα ξημερώματα' 'Ναι δεν νομίζω οτι οι μπάτσοι μας κηνυγάνε ακόμα' 'Τα όπλα ήρθαν;'
Τα ποιά;Το μόνο σίγουρο ήταν οτι δεν έπρεπε να μπλέξω μαζί του.Δεν ήξερα καν που είχε μπλέξει εκείνος.Είχα τρομάξει.Όπως μίλαγε με κοίταξε.
Ωχ!Συνέχισα να προχωράω γρήγορα και πραγματικά πίστευα ότι θα με σταματούσε..ίσως και να το ήθελα κιόλας αλλά δεν το έκανε.
Η ώρα ήταν 23:00.Μπήκα στο σπίτι και ανέβηκα στο δωμάτιο μου.Ο πατέρας μου έλειπε σε συνέδριο.
Ξάπλωσα και τον σκεφτόμουν..Σκεφτόμουν τον τρόπο που έβγαζε τον καπνό απο το στόμα του και το βλέμμα του που με είχε συνεπάρει.

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: Jun 08, 2020 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

'Ο έρωτας'Stories to obsess over. Discover now