Bayadır okula gitmiyordum ve dün akşamdan karar almıştım okula gidecektim ve sabah oldu bi heycanla hazırlandım ve okula gittim. Gittim evet ama keşke gitmeseydim dedirtecesine sinirimi bozmuşlardı benimse tek yaptığım sende haklısın eyvallah demek oldu ne kadar sinirimi belli etmesem de moralim çok bozulmuştu belki de beni anlamıyolardı bilmiyorum.
O kadar kararsız ve çaresiz kalmıştım ki ne yapacağımı ne dieceğimi neye karar vereceğimi bilmiyorum.
Küçüklüğümden beri gerçekler acıdır derlerdi de inanmazdım ama gerçekten öyleymiş. Hayatta tek gerçeğin kendiniz olduğunu unutmayın!
Güven öyle birşey ki sarsıldımı geri gelişi çok zor ben babamın güvenini kırdım hani sana güvenip omuzunda ağlamıştım ama babam bana güvenmiyo senin olmadığın zamanlarda ben kimin onuzunda ağlayacağım kime sarılıp derdimi anlatacağım artık babam bile benim yanımda değilken ben nasıl eskiye dönim mutlu olim...
Küçüklüğümden beri ne zaman ağlasam üzülsem babama sarılırdım şimdi ise karşımda bana bakınca gözlerinden güven ışığı sıçrayan babam değil de; bana güvenmeyen kırgınlıkla bakan babam var sen söyle ne yapayım söyle...
Bana sen drmiştin kız çocukları için babaları kadar değerli kimse yok diye gerçekten de öyle biliyormusun babam bir yana tüm dünya bir yana bundan sonra...
Zaman geçti ve hepimiz sobelendik
YOU ARE READING
Yaşanmışlık
Short Storybir gün salak gibi bir oyana bir bu yana gezinip duruyordum belki de ne yapacağımı bilmiyordum kendimi o kadar çaresiz hissediyordum ki "anlatılmaz yaşanır"misali bütün suçları bana yıkmıştı sanki bilerek isteyerek bırakmışım onu gibi gözüküyordu...
