Lahat naman ng bagay may advantages and disadvantages.lahat lahat
Kaya dapat alam mo kung saan ka lulugar
Pero sa kaso ko,ewan ..
I mean I know what the right thing to do but the hard thing is ang hirap lang mag disisyon
Kaya ito ako nag papakalonod sa mga fantacy stories.nag babasa palagi at ini imagine kong ako yong babae sa story.Due to frustration,depression it pushed me to read and read and just read without knowing the circumstances that may happened.
They cant blame me,because stories can only comfort me.no one does, no wants to comfort me because they hate me.Ang galing lang maka critizize eh nga naman they're perfect so go on people keep judging me if that your happiness I'm happy that you're happy seeing me miserable! *confetti
As a avid reader na ispired akong mag sulat I've tried to write stories.Nilabas ko lahat ng hinanaing ko lahat lahat.
Two weeks after nagulat akong ang dami ng reads,comments,Votes
I felt so happy.binasa ko isa isa yong comments nakaka touch yong comments nila.nakaka motivate at nakakawala ng stress.
after a year mas dumami ang nag babasa ng mga stories ko.kaya lang nakita ko ang sarili ko sa mga readers ko.One day kasi nag pa evaluate ako and this are some questions
Ilang taon na sila?
Ilang oras silang nag babasa ng wattpad?
Nag aaral ba sila?
Nagustohan ba nila yung mga stories ko?
Yung ganong tanong.most of them are under age,definetly high School students at ito pa madaling araw na natutulog kasi nag babasa pa sya ng stories ko,may nag sabi pang hindi ndaw sya nakikinig sa teacher nya kasi boring daw mag babasa nlng daw sya happy padaw sya,may iba ring nagagalit kapag may inuutos ng nanay kasi nabibitin sa pag babasa.
It hits me.hindi ko alam how to react kong matutuwa ako kasi may nag babasa ng stories ko o malulungkot kasi nagiging bad influence na ako? Para akong binuhosan ng mainit na tubig,sinampal ng katotohanang mas nag babasa pa sla ng wattpad kay sa Bible.ang sakit kasi ganon ako.
Ganon paman I'm still writing stories yung pweding basahin ng lahat and I'm still a reader parti na ito ng pagka tao ko hindi ako kompleto without wattpad kaya lang ngayon mas alam ko na kong saan ako lulugar.Hindi na ako gaya ng dati na halos walang tulogan nakakalimotang mag dasal kasi inuona ang pag babasa at pag susulat hindi na gaya ng dati na pag gising palang wattpad agad na I'm not even thanking him for another lives and days that he given to me and to my family.
Para ito sa lahat it doesn't mean na dini discourage ko yung mga under age na readers o yung mga kapwa ko writers?No it's not like that I'm just saying what the fact is.walang masama sa pag babasa,ang masama kung hindi mo na kayang i handle ang sitwasyon.wag mong kalimotan na studyante ka at kay langan mong mag aral para maka kuha ng matataas na marka kasi pina paaral ka ng magulang mo at hindi lang nila pinopulot yang perang binabayad sa tution mo,na dapat gawin mo mona yung mga dapat gawin sa bahay o kung ano mang important matters bago mag basa na dapat bigyan ng time si Lord mag pasalamat sa lahat.
Ayon lang sana may natutunan kayo.at salamat kasi may natutunan din ako sainyu.
------
Sana po wala magalit sakin kung may mag basa man nito.This is reality guys at kahit ako ganito rin minsan.pero alam ko kong saan ko ilulugar ang sarili ko.as a reader as a writer as a student,a daughter and as a God's children.God bless po
AspiringWriterAchieved
