'Verdomme'. Ik gooi mijn proefwerkblad hard op de tafel en zak onderuit in mijn stoel.
Dani kijkt mij verward aan en frons zijn wenkbrauwen. Ik schuif het blad onder zijn neus.
'Niet zo goed gemaakt' vraagt hij. Ik schud mijn hoofd en zucht diep en lang. 'Een 5,4 kan toch wel' zegt hij en schuift het blad weer terug.
Hij moet eens weten hoe boos mijn ouders zijn met een onvoldoende. Onder een 7 is al "niet universiteit waardig". Ik droom al jaren over een nieuwe start op de universiteit van mijn dromen.
'Ik haal hem hopelijk weer op' zeg ik verveeld. Dani is eigenlijk op Naomi na de enige die weet dat ik niet zo'n nerd ben die iedereen denkt dag ik ben. Als ik het wil, ben ik je grootste nachtmerrie.
Ik zou mezelf eerlijk ook zo oordelen als ik naar mezelf kijk. Haar altijd vast, grote bril, beugel, en niet erg spraakzaam. De dunste ben ik ook niet en van mijn puntenlijst valt je mond spontaan open (al zeg ik het zelf).
'Jij wel' gniffeld hij. 'Bedankt voor het compliment' zeg ik sarcastish. 'Gaan we nog opletten vandaag meneer en mevrouw lastpost' roept de lerares schel.
Ik kijkt strak naar voren en ga rechtop zitten. Ze komt langzaam naar mijn tafel gelopen. Ze zet haar kleine brilletje op haar neus en grist het blad van de tafel. Ze bekijkt het blaadje grondig en mompeld wat.
'Dit ben ik niet van u gewend mevrouw Bradforth' zegt ze en legt het blaadje weer neer. Ik reageer niet en kijk haar aan. Ze trekt een mondhoek omhoog, draait zich om, en loopt weer weg.
'Goed bezig Bradforth' zegt Dani zacht immiterend de stem van de lerares op een bespottende toon. Ik giechel en houd mijn hand voor mijn mond.
'Eruit!' roept ze ineens en wijst naar de deur. Ze kijkt strak naar Dani, die zijn rugzak over zijn schouder slaat, en nonchelant weg loopt.
Net voor de deur draait hij zij om en opende zijn mond om iets te zeggen. 'Oja, mevrouw. Uw gulp staat open' zegt hij en blijft even staan voor reactie.
Haar hoofd word rood en kijkt naar beneden. Ze ritst haar broek snel dicht en kijk beschamend voor zich uit.
De hele klas barst in lachen uit, net als ik. Dani buigt nonhelant, en loopt dan de deur uit.
'Nu iedereen mond houden en weer opletten' krijst ze en loopt nog roder aan. Het helpt niet echt, want iedereen ligt nog steeds dubbel.
'Eindelijk pauze' zeg ik tegen Naomi. 'Ik ben er ook onderhand wel aan toe ja. Hey, zullen we gaan kijken hoe Dani op z'n lazer krijgt' zegt ze sluw. 'Ga naar. Ik moet nog naar mijn kluisje' meld ik en sla af.
'Once i was 7 years old, my momma told me, go make yourself some friens or you'l be lonely' zing ik zachtjes.
Ik bots ineens tegen iemand aan, waar door mijn tas op de grond valt. Alles ligt over de grond verspreid, inclusief ik.
'Kijk eens uit je doppen man' zeg ik en sta op. Ik zie wie er voor me staat, en wenste mezelf op dit moment het liefst dood. Daar staat Max Lyson, recht voor mijn neus, te gnifellen.
Ik raap alles snel bij elkaar en sta op. Ik kijk naar beneden, draai me om en loop weg met alle spullen in mijn handen. Ik wil de waarschijnlijk enorme grijns op zijn gezicht nie eens zien.
Ik been snel naar mijn kluisje en open het. Ik prop alles erin, en duw tegen het deurtje aan zodat het sluit. Een zucht verlaat mijn mond en ik ga op een bankje zitten.
Voor mij krieoelen duizenden scholieren door elkaar. 'Heey Melis' hoor ik achter me en draai me om. Daar staan Dani en Naomi.
'Hey' zeg ik terug en ga bij hun staan. 'Nablijven' vraag ik aan Dani. Hij knikt en rolt met zijn ogen. 'Ja, Becker is echt een bitch' merkt Naomi op.
'Omg' zegt Naomi ineens en haar ogen worden groot. 'Wat is er? De enige goeie reden voor die reactie is als Ed Sheeran achter me staat, maar we weten allemaal dat het altijd en droom zal blijven' zeg ik.
'Nee, Max Lyson loopt je richting uit' zegt Dani verveeld. 'Oh. Wacht, wat!' ik draai me om en inderdaad komt hij deze kant op.
'Heyy, ehm Melissa toch' hoorde ik de zware stem van Max achter me. Ik draaide me om en hij keek mij spijtig aan.
'H-hai' stamelde ik. 'Ik wil alleen even sorry zeggen van vanmiddag' zegt hij. 'Hoezo sorry' zeg ik nu een stuk zelfverzekerder.
'Gewoon, vanwege het feit dat ik daar stond te lachen en jou niet hielp'. 'Oh, het is niet erg hoor. Ik moet de volgende keer gewoon iets beter uitkijken' zeg ik met een glimlach.
Ik had dit niet van mezelf verwacht. Dè nerd van de school staat gewoon te praten met dè populairste jongen van de school. Ik sta er al van te kijken dat ik niet van de zenuwen over zijn schoenen heb gekotst.
Hij glimlacht terug. 'Ik moet weer gaan. Dag' zegt hij en draait zich om en loopt weg.
Ik draai langzaam terug. Ik zie dat Naomi met een pedo face me aan zit te kijken, en Dani staat met een "kijk nou uit Melissa" gezicht me aan te staren.
'Hij heeft gewoon met je gepraat' zegt Naomi ineens enthousiast. 'Ja, dus' vraag ik ongeintereseerd.
'Dat jij hier zo luchtig over kan doen. Tjeez Melis. Hij is super knap, super populair, en nog eens super single, en jij staat hier gewoon even met hem te praten. Dat is geen toeval' rateld ze aan 1 stuk door terwijl ze me door elkaar schud.
Ik knip een aantal keer in mijn vingers en haal haar armen van haar af. 'Kom uit je dromen meid. Dit is geen cliché verhaal waar de populaire jongen, verliefd word op de nerd, en ze samen lang en gelukkig leven. Ik haal je nu uit die sprookjeswereld van je. En even voor de duidelijkheid; ik kan hem niet uitstaan' vertel ik.
Ze rolt met haar ogen en pakt haar tas op. 'Goed dan. Kunnen we nu dan naar de kantine, ik sterf van de honger' zeurt ze. Ik en Dani knikken en als "squad" lopen we weg.
Dit was mijn eerste hoofdstuk. Ik hoop echt dat dit boek een beetje gelezen word. Ik ben in ieder geval enorm gemotiveerd en geïnspireerd!
-xxx
YOU ARE READING
Desire
Romance!Let op! Het begin van dit boek heb ik helemaal in het begin vaneschreven. Excuses voor de waarschijnlijk bagerre schrijfstijl. En dit is een cliché, maar stiekem houden we er allemaal van. Haat en liefde. De grens is flinterdun, en dat blijkt meer...
