1.bölüm

137 10 2
                                        


Multimedia ; Irmak kalander.

Buranın yazlarini çok seviyordum kendi yaşadığım yer gibi olmasada 5 yıl burda kalmam bile bana yetmişti.
Sahil boyunca yürüdüm denizin o huzur veren kokusunu içime çektim sanki bir daha deniz gormeyecekmisim gibi..

Bu arada ben Damla Soyder. Buraya okumak için geldim hukuk son sınıfı bitirdim artık buralara veda etmem gerekicek yaşadığım yere İzmire dönüp orada iş kurmayı düşünüyorum 24 yaşındayım ama sanki 44 gibi hissediyorum hayata dair bir amacım yok hiç olmadıda her genç kız gibi ona aşık buna aşık olmadım hatta bu yaşıma kadar bir kere sevdim oda küçükken di çocukluk yani bilirsiniz biri size oyuncağını verir yada düştüğünüzde ağlarsınız biri sizi kaldirir öyleydi .

Denizin güzelliğine okadar dalmisimki telefonunun kaç kere titrediginin farkında bile değildim. Arayan ırmakti evde göremeyince deliye dönmüştü kesin tekrar çalmaya başlayınca hızlıca açıp kulağıma getirdim
-Alo ırmak .
-Damla nerdesin sen ! eve geldim yoksun yoksaa..
-yoksa ne ? Onunla uğrasmak herzaman hoşuma gidiyor ...
-Beni burda yanlız bırakıp memleketine döndün dimi. Sesi titriyordu üzülmüştü ah aptal kız ona veda etmeden nasıl giderdim ki ama sesinde üzülmesinden çok anlayamadığım farklı bir ton vardı zaten son bir haftadır onda bir gariplik olduğu kesindi beni kendi memleketine davet etmişti ah kim urfaya gitmek istemez ki tabiki kabul etmiştim.
-Hayır tabikide sahildeyim yarım saate evde olurum ..
Irmağın derin bir nefes alıp verdiğıburdan bile anlasiliyordu rahatlamış gibiydi sadece tamam dedi .
Hiçbir şey demeden teli kapadım İstanbula veda etmem gerekti artık, Urfa'da bi hafta kaldıktan sonra memleketime geri dönecektim ..

Eve girdiğimde ses yoktu ırmak büyük ihtimal markete gitmişti tam odama yönelcektimki irmağin sesini duydum odasını kapısı açıktı.
Konuşmalarına kulak misafiri olmuştum ;

-Bunu ona yapmak istemiyorum ama başka çarem yok .

-Hayır tabikide haberi yok .

-Umarim beni affeder anne ..

-tamam bunu sonra konuşuruz .

Kapıdan hızla çıkan ırmak küçük bir çığlik atti hayalet görmüş gibi yüzü bembeyaz olmuştu sitresli olduğu anlarda hep elleriyle oynardi ve şuan tama bunu yapıyordu .
-iyimisin ırmak ..
-i.iy.iyiyim bir an çıkınca korktum sen nezamandir burdasın.
-yeni geldim sayılır ...
-Şey ozaman ben mutfağa geçiyorum acikmissindir .
Sadece gülümseyerek başımı salladım cidden bir gariplik vardı bu kızda bişeyler sakladığı kesindi ne hakkinda konustugunu sormayi ne kadar istesemde onu dinledigimi bilsin istemedim kime neyi solemedi acaba neyse yakında çıkar kokusu...

İlk bölüm biraz kısa diyer leri daha uzun olacak :)

"TUTSAK"Where stories live. Discover now