Selam!Bu bi ilk kitabım.
İyi okumalar..
-17 YIL ÖNCE-
Bade Öztunç
İstemsizce gözlerinden,yanaklarına süzülen yaşı sildi genç kadın.Düşündü...Nasıl böyle bir hata yapardı?Deliler gibi sevdiği adam,onu zerre umursamazken hem de. Tekrardan gözleri dolmaya başlayınca elini karnına götürdü.Artık tek başına değildi hayatta,bebeği de vardı.Onun için tutunacaktı hayata.Onun hiçbir suçu yoktu ki.Herkes yaptığı hatanın bedelini öderdi sonuçta.Genç kadın da ödeyecekti elbet.Sonuçlarına katlanarak...
Dakikalardır,belki de saatlerce oturduğu bankın yanında ki telefonun melodisi duyuldu.Genç kadın açıpla açmamak arasında tereddüt etti başta.Sonra yavaşça eli telefonuna gitti.Telefonunu aldı ve ekrandaki isime baktı.
Mine arıyor....
Bir ,iki çalıştan sonra kendini toparladı genç kadın.Ardından telefonunu sağa kaydırıp,kulağına götürdü.Mine ablasının açmayacağını düşünmüş olmalı ki şaşkınca "Ablaaa?"diyebildi.Genç kadın ne diyeceğeni bilemedi.Sustu.Ardından Mine,
"Abla?Neredesin?Çok merak ettim, başına birşey geldi diye iyisin dimi?
Diye sordu merakla."İyiyim."dedi genç kadın umursamazca.
"Nerdesin?Seni bekliyorum evde.Apar topar evden çıkmışşın?"diye sordu genç kız ablasına.Genç kadın hüzünle soluduktan sonra konuştu."Mine,ben artık o evde kalamam."dedi çaresizce.
"Burası senin evin ne demek kalamam?"
Genç kadın derin bir nefes aldıktan sonra "Mine seni çok seviyorum bunu sakın unutma..Ben.. daha fazla orada kalamam.Lütfen nedenini sorma."dedi genç kadın.
Şimdi sinirlenmişti genç kız.Sinirle "Ne demek nedenini sorma?! Apar topar herşeyini alıp kayboluyorsun ortadan kimse nerede olduğunu bilmiyor ,öldüm burada meraktan senin haberin var mı?"dedi genç kız.
Genç kadın "Sadece şunu bil..Ben... ne yapacağımı bilemiyorum.Çaresizim.Çok çaresizim.."dedi gözyaşlarına hakim olamayarak.
Mine "Abla? Ağlıyormusun sen? Bak sinirlendim birden.Özür dilerim. Noldu?Lütfen söyle.Ben senin kardeşinim.Sana yardımcı olmak istiyorum.Seni böyle çıkmaza sokan şey ne?"dedi son kez.Genç kadın dayanamayarak"Mine...B-ben hamileyim..."dedi çaresizce.Genç kız duyduğu şey karşısında şaşırmıştı elbet.Kendini toplarlamak adına bir kaç saniye bekledi.Ardından ablasına "Abla....Sen böyle bir şeyi nasıl yaparsın,aklım almıyor.!"dedi Mine.Genç kadın da böyle olsun istemezdi elbet."İnan bana böyle olsun istemedim.B-ben sadece..Aşık oldum mine... Ve aşık olduğum adamın bir parçasını taşıyorum karnımda."dedi genç kadın elini karnına götürerek.Bir süre sessizlik olduktan sonra ,Mine "Peki bunu ona söyledim mi?Ne dedi?Evlenecekmisin?"dedi heyecanla.Genç kadın bunun üzerine "Evet.Söyledim.Ama..."dedi ve devamını getiremeden sustu.
Mine "Ama??"dedi beklentiyle.Genç kadın devam etti "Bana evli olduğunu,beni hiçbir zaman arkadaştan öte görmediğini sadece o gün bir hata yaptığını ve....Karısını çok sevdiğini söyledi."dedi hüzünle genç kadın.Mine "Nasıl yani kenan evli mi?"dedi şaşkınca.Genç kadın "Öyleymiş."dedi çaresizce. Mine "Peki şimdi ne yapmayı planlıyorsun abla?" dedi merakla.Genç kadın "Önce kendime kalabileceğim bir yer bulmalıyım.Sonra para kazanacağım bir iş."dedi açıkça.Mine ise "Abla.Saçmalama nasıl çalışacaksın.Evimize gel oturup daha detaylı konuşuruz bu konuyu."Genç kadın "Olmaz.Gelemem.Orada daha fazla kalamam , ne olur ısrar etme mine.Bir ev bulup ,bebeğimi büyüteceğim."dedi.Mine "Abla... Ne bebeği? Aldıralım."dedi ümitle.Genç kadın "Hayır.Aldıramam.Doktor aldırmak için geç kaldığımı söyledi.Bu bebeği doğurucağım."dedi.Mine "Umarım pişman olmassın."dedi umursamazca."Emin ol.Pişman olmayacağım,bu bebeğin hiçbir suçu yok.Kendi hayatım için,onun hayatını yok sayamam.Buna hakkım yok."
