"Yine aynı olay gözümün önünde canlanıyor.Yine,yine ve yine.
3 senedir aynı rüyayı görmek,sonra korkarak ter içinde uyanmaktan bıktım,usandım.O gece,o geceyi keşke yaşamasaydım.Kahretsin!Canım yine yanıyor,yine benim canım acıyor.Neden ben?Neden?"diye bağırdım karşımda bana korkarak bakan psikoloğa.O da alışmıştı artık bana.Ama ilk defa bu kadar yüksek sesle söylemiştim.
Ağlayacaktım,ama kendimi tutuyordum.'Güçlü ol Arya,güçlu ol'diye kendimi teselli etmeye çalışıyordum içimden.
Psikolog Seda Hanım "Sana ayrılan sürenin sonuna geldik Arya,yarın tekrar aynı saatte burada ol"dedi.Ben de koşar adımlarla odadan çıktım.Hemen hastaneden çıkıp motoruma atladım ve bara doğru sürmeye başladım.
Üzerimde siyah,belime kadar gelen bir deri ceket,altımda siyah bir dar pantolon,ayakkabı olarak da mat siyah rengindeki çizmelerim vardı.Sırtımda da deri,siyah bir çanta...
Siyah ve deri her zaman en iyi dostum olmuştur benim.Hayatımı temsil eder siyah,karanlık ve yalnızlık...
Vote ve Yorumlarınızı bekliyorum!
Sizce devam etmeli miyim?
ESTÁS LEYENDO
Dipsiz Kuyu
Novela JuvenilBen Arya SAYIN, Yaşadığı dehşet verici olaydan sonra büyuk bir tramva geçirmiş,şoktan çıkamamış,bunları atlattıktan sonra hayatına tamamen SİYAH karakterli biri olarak donmüş zavallı kız... İçinde bulunduğum 'Dipsiz Kuyu' beni biraz daha aşağıya mı...
