1

65 9 11
                                        

Ben kim miyim? Ben de bilmiyorum katil mi?Ölü mü?

Bunu ben de bilmiyorum sadece şunu biliyorum artık benim AİLEM diyebileceğim artık kimsem yok.

Neden mi? Çünkü..çünkü.ONLARI ÖLDÜRDÜM..BENİM YÜZÜMDEN ÖLDÜLER!!!

Olay nasıl mı oldu?

5 yıl önceydi 12 yaşımdaydım ve de evde yalnızdım. Annemler, teyzemlere oturmaya gitmişti. Ben de yazılım var diyerek işin içinden sıyrılmış ve mısır,kola,çerez ve film karışımlı kafamda eğlence yapıyordum. Ama sonra olacakları kimse bilemezdi. Annemler gelmişti.Ders çalışmadığımı gördüklerinde bana kızmışlardı annem avukat,babam ise savcı idi. Ben de okulumun ilk 10 öğrencisindendim. Kapı çaldı annem:

"Ben bakarım" dedi.

Kapıyı açar açmaz çığlıklar yükseldi. Korkmuştum, en arka odadaki siyah büyük yatağın altına saklanmıştım.O yatak annemlerindi, işte ben oraya saklandığımda içeriden sesler geliyordu ama korkumdan anlamıyordum.Sonra bir el silah sesi geldi.Korkmuştum ağlamaya başladım.Sonra odaya gelen ayaklar fark ettim, sesimi duydular herhalde.Beni çıkarıp sarstılar.

Sonra beni alıp annem ve babamın yanına götürdüler.Yerde ağabeyim Can'ı gördüm. Sonra katillerin yüzüne baktım o zaman anlamamıştım ama şimdi anlıyorum ki babamın ve annemin beraber olduğu bir dava için gelmişlerdi. 3 kişiydiler.

İkisi annemle babamın başına silahı tutuyor diğeri ise benim bir şey yapmamı engelliyordu.

Daha sonraki olaylar biraz bulanık ama hatırladığım son şeylerden birkaçı adamlar beni bir şey için zorluyordu. Bir şeyler oldu kurtuldum,galiba babam birine kafa atıp dikkat dağıtmıştı ve ben bir yerden babamın silahını aldım.Babam neden silah taşıyordu hiç bilmiyorum ama herhalde tehditler alıyordu ve de gelenler o tehdit edenlerdir diye tahmin ediyorum.Her neyse silahı aldım elimin titrediğini hatırlıyorum ve sonra ki hatırladığım ise 2 kere ateş etmem ve annem ve babamı vurulmuş olarak görmem. Ağızlarından çıkan son sözler:

"KIZIM"

Gözüm kapalı ateş etmiştim ve de silah beni sarsmıştı, ağır gelmişti. Taşıyamıyordum bile ama olsun onlar benim yüzümden öldü.

Ardından adamlar kaçtı ve bulunamadı. Polisler geldi. Dediklerinden anladığım babam yurt içindeki büyük bir çeteye soruşturma açmış onun için gelmişler ama ailemi öldüren silah benim elimdeki silahmış.

Sonra bunlar bana çok ağır geldi, her gece rüyalarıma giriyorlardı. Zaten bu olaylar üzerine 2 yıldır adını söylemek halen çok ağır geliyor ama KİMSESİZLER YURDUN'da kalıyordum.Sonra bir gün her yerde annemleri görmeye başladım bana hep:

"SENİN YÜZÜNDEN" diyorlardı.

Ağlıyordum, özür diliyordum ama dinlemiyorlardı.Bunlar birkaç gün daha oldu sonra bir gün doktorlar geldi ve beni aldı AKIL HASTAHANESİNE götürdüler. 3 yıl orada gözlem altında kaldıktan sonra iyileşmişim, öyle dediler.

Artık teyzemlerin yanında kalıyorum. Bu olaylar ilk olduğunda beni devlet almıştı. Maddi durumları da pek iyi olmadığı için beni alamamışlardı ama şimdi 17 yaşında ve de lise 3 olduğumdan onlarla kalabiliyordum.Zaten KİMSESİZLER YURDUNDA eğitimime hiç ara verilmemişti ve AKIL HASTAHANESİ'nde ise özel izinle ders görüyordum ama okula hiç gitmemiştim.

Beni hayatımı gören hiçbir lise kabul etmemişti ve de İstanbul'daki son çarem olan ATACAN Lisesi'ne kayıt yaptırmaya teyzemle gitmemiştim. Eniştem ve Teyzem beraber gittiler.Daha okul başlamamıştı, bana okulun yarın başladığını söylediler.

BİLİNMEZ LİSEBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin