My Little Demon

Chapter Three

Franiere's pov

Here I am. Standing in front of the sleeping demon. Staring at her angelic face. Such a beauty. Soon you will be my queen. Ruling our kingdom. With our two rooks and two bishop by our side. All six of us soon will rule not just our kingdom, but also the world.
And we will live happily ever after.

----------

Dreath's pov

Nagising ako dahil sa pagtama ng sinag ng araw sa mukha ko.
Umaga na pala.
I just took a quick shower and change into my school uniform.
Kumain ako ng breakfast tapos nilingon ang wall clock sa dingding.
09:35 am
sira siguro.
Suot ng sapatos.. then nilingon ko naman yung wristwatch ko.
09:40 am
Holyyyy shit??!!!!

Late nako. Nak ng pucha naman oh.

Sumakay nako sa motor ko at pinaharurot papuntang school.
Breaktime na kaya pumunta nalang ako sa H.Q

Huminto ako sa pintuan ng H.Q dahil may naramdaman ako.
May nakatayo sa likod ko.

'Sino ka?' kalmado kong tanong sakanya.

'Calm as ever My Queen'
Kalmadong sagot niya at ipinagdiinan ang salitang My Queen.

'I am nobody's queen. Now, who the fuck are you?'
Bored na sagot ko sakanya.

'You surely can't remember me My Queen? We use to rule the world before. The six of us.'
Sabi niya na siya namang ikinagulat ko.

'Six?'
tanong ko. Di pa rin ako lumilingon dahil alam kong mawawala nanaman sya pag lumingon ako. Mas mainam na to. Tinatamad akong mag habol.

'Blue, purple, red, yellow, gray, and green. The six demons'
Naguluhan ako lalo. Lone Demon lang ako. I cant remember na may gang ako.
Sumakit ang ulo ko.

'See you sooner My Queen. Our Princess. Iloveyou'
Sabi ng kausap ko.

Ngunit pag lingon ko wala nanaman siya. Ugh.
Nyeta!! Gulong gulo nako!! 😫

May iniwan nanaman siyang sulat.
'7 o'clock. Back of the arena.

-5 demons'

kinuha ko nalang ang papel saka pumasok na sa room.

Lalake ang guro namin ngayon. Huminto sya sa pananalita at tinignan ako ng mabuti sa mga mata.

'What's your name miss..?'
tanong sakin nung lalake na nasa mid. 20's

'Dreath Pierre. Sir.' Nakipag titigan din ako. Syempre di ako papatinag no! Pero parang may something sa mga tingin sakin ng gurong ito.
Bigla akong kinabahan sa sunod na sinabi nya.

'your eyes are beautiful ms. pierre'
Full of meaning na sambit ng guro.

Im wearing contact lens. So he couldn't see the true color of my eyes.
But.. Pakiramdam ko, alam nya ang tunay na kulay ng mata ko.

Hmmm. Something smells fishy. lol

'thanks for the compliment. Sir'
sagot ko sa kanya.

'You are always, welcome. Dreath'

'you can sit wherever you want, Ms. Pierre'

Dagdag pa niya. Nag bow ako at nakipag titigan sakanya for the last minute then pumunta sa last row. Pinakadulong upuan.

Di ako nakinig sakanya. Natulog lang ako.
--
Nagising ako dahil sa presensyang papalapit sakin.
Nanatili akong nakayuko. Hanggang nasa harap ko na sya.
Hinaplos niya ang buhok ko, agad ko namang natabig ang kamay nya.
Tinignan ko kung sino sya.. Nagulat ako. Oo, na shock ako. 😁