Ο παιδικος μου φιλος

Κεφαλαιο 22

Δαναη

Τρεμουν τα ποδια μου.Δεν μπορω να αναπνευσω αλλα το εχω παρει αποφαση οτι σημερα θα της μιλησω.Πριν ομως παω στην Μαρια θα παω στον Μιλτο.Δεν ξερω τι ξερει αλλα αποφασισα να παω σε αυτον γιατι θα παρει την απολογια μου πιο ψυχραιμα απο την Μαρια,βλεπετε δεν φασωνοταν εκεινος με τον Αρη.Μ'αλλα λογια θα ξεκινησω απο τα ευκολα πριν παω στα δυσκολα,εκει που οντως θα φαω την απορριψη.

Με το που φτανω βλεπω τον Μιλτο στην μικρη του αυλιτσα να ταιζει τον Τζασπερ.Ο Τζασπερ ειναι ο γατος του."Γατι;"λεει και τεντωνεται λες και τον διαπερασε ηλεκτρικο ρευμα."Γεια."λεω και κατεβαζω το βλεμμα μου."Ωχ,ριξτω..."λεει.Πως με διαβαζεις ετσι ρε Μιλτο;"Σε πειραζει να ερθω μεσα να στα πω γιατι δεν ειναι και λιγα;"λεω.Επισης να τον βαλω να κατσει και καπου δεν θελω να σωριαστει και πουθενα.Μισω τον ευατο μου που θα τον βαλω σε τετοια θεση αλλα απο το να τα μαθει απο αλλου καλυτερα να του τα πω εγω."Ναι ελα.Εγινε κατι σοβαρο να ανυσηχησω;"ρωταει."Ναι..."

***********************************

Μετα την εξιστορηση των γεγονοτων

"Μιλτο πες κατι...Μην με κοιτας σαν χαμενος σε παρακαλω,φωναξε κρεμασε με ριξε μου μια σφαλιαρα δεν με νοιαζει αλλα κανε κατι!"τον εγκληπαρω."Αν σου πω οτι ημουν σιγουρος οτι κατι τετοιο θα γινοταν."λεει με το ιδιο χαμενο βλεμμα χωρις καν να με κοιταει."Τι εννοεις;Πως ηξερες οτι θα εκανα τετοια βλακεια;"τον ρωταω.Μεχρι και εγω εκπλησομαι που μπορεσα να παρασυρθω τοσο πολυ απο τον κακο μου ευατο.

Εγω ειμαι αυτος

Εσυ εισαι μια βλαμμενη

Σκασε μ'αγαπας και με εχεις αναγκη!

Δεν σε εχω αναγκη!

Νομιζεις...

"Μαλλον εναι το ενστικτο του ερωτευμενου ανθρωπου,δεν ξερω παντως το ηξερα και ειχα προσπαθησει να σε προειδοποιησω αλλα δεν ηθελες να το ακουσεις καν.Αν και δεν μπορω να σε κατηγορησω παρα μονο για λαθος επιλογη στον ανθρωπο που ερωτευτηκες..."λεει.Δηλαδη με συγχωρει;"Μιλτο προδωσα την καλυτερη μου φιλη."του λεω."Ηθελες να την πληγωσεις;"με ρωταει και τωρα με κοταει στα ματια.Προσπαθει για μια ακομα φορα να κρυψει οτι νιωθει πισω απο μια κενη εκφραση.Καημενε μου...Δεν ξερεις ποσο με ποναει να σε βλεπω ετσι,γινομαι ακομα χειροτερα γαμωτο."Δεν ηθελα να πληγωσω κανεναν,το μονο που ηθελα εγω ειναι να ειμαστε ολοι χαρουμενοι.Προσπαθησα να ειμαι μαζι σου το ξερεις...Αλλα τοτε μπηκε στην μεση αυτο το αισθημα που εχω οταν τον βλεπω,που οταν ειναι μακρια μου λειπει και ας μην το παραδεχομαι και οταν ειναι κοντα μου νομιζω οτι θα εκραγει η κοιλια μου απο τον ζωολογικο κηπο που εχει μεσα."λεω και νιωθω τα ζεστα δακρυα να κυλουν στα μουτρα μου.Γαμωτο μισω να κλαιω μπροστα σε αλλους,δεν θελω να νομιζουν οτι το κανω για να με λυπηθουν.