"Nour, slaap je al schatje van me?" Vroeg ik terwijl ik via de vooruit naar mijn zoontje keek die inmiddels al in slaap is gevallen. Miste hem te erg..
Wou hem toch niet voor Semra en Karima laten, daarvoor hou ik te veel van hem. Nour en ik zijn gewoon aan elkaar verbonden, ik hou echt veel van hem. Hij is gewoon mijn wereldje.
Ik parkeerde voor la place en deed mijn gordel af, net opdat moment werd er geklopt op het raam, niet weer hè..
Ik deed mijn raam naar beneden en zag een onbekende jongen met een camera in zijn handen voor me staan.
"Ben jij Saloua Ben Salah?!" Schreeuwde hij luid, ik toverde een neppe glimlach op mijn gezicht en knikte, "Mag ik een foto?" Vroeg hij op een hele, te lieve toon.
Van Nourredine mag ik geen foto's maken met fans van het mannelijke geslacht maar.. Hij vroeg het zo lief?
"Ja, laat me even uitstappen." Hij schoof op en begon op zijn nagels te bijten van de zenuwen, "Ben je zenuwachtig lieverd?" Vroeg ik lachend
Hij knikte hevig terwijl zijn ogen zich vulde met tranen, ik glimlachte en liet mijn lang sluik haar vallen over mijn schouders waarna ik breed glimlachte met mijn witte tanden voor de foto.
"Omg, omg, dankjewel. Mag i.." Zei hij tot iemand hem onderbrak met hard gekuch, zonder twijfel is het Issam.
De jongen keek achterom en rende gelijk weg, zou ik ook doen hoor. Issam is gewoon shi body builder, echt.
"Issaaaam!" Schreeuwde ik blij terwijl ik met gespreide armen op hem afliep, hij nam me stevig in zijn armen en wreef over mijn haar, "Hoe gaat het?" Vroeg hij terwijl hij me met een brede glimlach aankeek, he's handsome!
Ik schudde met mijn hoofd en keek hem met een stralende glimlach aan terwijl mijn ogen zich vulde met tranen, dikke koppige tranen die binnen no time over mijn wangen stroomde, ik ben gewoon blij, that's it.
Na al die jaren zie ik Issam weer met een oprechte glimlach op zijn gezicht, na alles wat hij heeft meegemaakt..
Staat hij nog steeds sterk in zijn schoenen, Issam hield echt zielsveel van Hanane. Het zou me niet eens verbazen als hij meerdere malen een kogel voor haar zou vangen maar ja..
Ik ben met andere woorden gewoon blij om mijn tweede broer weer te zien lachen, ik gun het hem echt.
Hij droogde mijn tranen af en drukte een kus op mijn voorhoofd, ik klampte me stevig aan hem vast en gaf mijn tranen de dikke vrije loop..
Ik heb Issam zo erg gemist, niemand gaat dat ooit kunnen begrijpen. Hij is gewoon net een broer voor me, hij is gewoon mijn lieve knappe broer.
"Alles is hamdoulilah goed gekomen, niet huilen." Zei hij zelf met een schorre stem, "Ik ben gewoon blij je te zien Issam, heb je echt gemist. Wollah."
"Denk je dat ik mijn kleine rat niet heb gemist dan?" Vroeg hij lachend, "Je miste mij dood Issam, zwaar ook."
"Helaas kan ik dat niet ontkennen Saloua." Ik glimlachte breed en gaf hem een speelse stoot in zijn veelte gespierde buik, tis gewoon gesteente.
"Ma-maaaa!" Geschrokken keek ik achterom en maakte snel de achterdeur van mijn auto open, "Nour, gaat alles goed daar binnen?" Vroeg ik bezorgd.
Hij schudde met zijn hoofd en strekte zijn armen uit als teken dat ik hem moest optillen, ik haalde hem uit zijn stoeltje en tilde hem op uit de auto.
"Mama, wies dat?" Vroeg hij terwijl hij naar Issam wees, "Dat is Issam schat, zeg jij maar oompie Issam." Hij schudde met zijn hoofdje, "waajom?"
"Omdat hij veel ouder is dan jou, zeg je oompie. Dat is netjes." Nogmaals schudde Nour met zijn hoofd, oké, deze gaat toch nooit luisteren joh.
