dapat balikan

going back

kurt's p.o.v

"here we go again, we"re going back to this unfamous country! philippines they say, for the sake of lola, cause she's ill,and dying iguess, and we need to visit her and stay their for a long time, that's why i got to study there.

"iho, prepare your lagauge we are going, baka iwan tayo ng eroplano!

"yes, ddy" i ans.

yeah, i can understand filipino language, konti lang. hahahaha. kasi pinay mom ko, and kailangan ko rindaw alam magtagalog, that's why i adapted it, at ngayung pupunta nanaman kami sa pinas , so matutuna ko nanamna ang boring na kultura nila.

we headed to the airport, and finally inside the airplane. yiiiiisss.. di nako maglalakad lakad.

fast forward.

nandito na kami sa quezo avenue dahil dito na locate ang hotel namin, pagkarating namin sa hotel, nagpahinga naako agad.

"anak, anong gusto mong kainin?" tanong ni mama

"kahit ano nalang po ma"

"mag order nalang tayo ng 2 large pizzas at isang i.5 liter coke. okay na ba yan?"

tinanong ako ulit ni mama

"yes, mom it's enough"

humiga na ako deretsyo sa kama, whoooo!! makakapagod na biyahe talaga.

"ma, paki hatid nalang dito yung pizza"

magpapahinga ka na?" tanong ni mama

"yeeah"

"sa wakas makakapahinga naako" tugon ko sa sarili ko.

and yeea, pagmismong pagkarating ng pizza, kinain ko na agad. hihihi :3

and-----------------

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz.............zzzzzzzzzzzzzzzzz.zzzzzzzz...z..................zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

naramdaman kong may parang kumakalog kalog saakin.

"kaiser! kaiser,kaiser! gising ka na, dahil pupunta na tayo, kay lola mo

"oh, ma lalabas na"

"bilisan mo" utos ni mama.

20 mins. after.

"KAAAAAAAIIIISSSSEEEER, ANO BA?

dalidali akong bumangin sabay sigaw "andyan na maaaa nag papagwapo lang po, dideskartehan ko si lola, hahahahah " tumayo ako deretsyo

, ginawa ko na yung morning routines ko at dretso ng lumabas sa kwaro na bihis na.

"matutu kang remuspeto no!" sigaw ni mama sa kin.

d"di ka naman ma biro ma, jooookeeenly"

bumaba nko.

"wow gwapo ng anak ko ah" tugon ni daddy

"dad naman di ka na nasanay" i smirk

"hangin anak" sabi ni mama, haaaay talaga to si mama epal much, pero lab ko to.

"haaaaaaay, nako tara na, hinihintay na tayo ni lola mo" tugon ni daddy

sumunod nalang kami ni mama habang nagtatawanan

after a few minutes, we finally arrived and headed directly s room ni grandmama"

pagbugkas ng pinto ni daddy, at naunang pumasok si mommy , pagsilip niya, dalidali siyang bumalik at niyakap si daddy, and yes, i saw her tears run on her face.and it sucks to see her like that.

"mom,ssshhhs, we come to give joy to grandma, she won't like it if makikita ka niyang umiiyak, wouldn't she?

tumingin si mama saakin, and smiled fakely, such a great pretend, but it's the least she could give me, so i smiled at her too.

we together come in, and give lola a smile, i really can't believe what i see, from a beautiful old lady, turns out to be someone i cannot tell, she really grow old and pale.

"i miss you three" tugon ni lola

"we miss you too , ma" tugon ni daddy

di ko na talaga nakaya ang drama didto, kaya lumabas naa ko, and now i felt my tears falling down my cheeks., nahihiya ako! ayaw kong makita nila na lumuluha ako, umiiyak, i mean, i'm a badboy, but i know that i'm a good son, i know who i am., pero sa pagtulo ng luha ko, para akong napahiya sa sarili ko, ang hirap eh.

"uurghh, araaay!" may narinig akong boses ng babae, di ko napansin na kayuko kasi ako, at nagmamadali, di ko narin binalikan, mapapahiya lang ako...

gaile's p.o.v

"uuurghh araaay" ano ba yun" ang sakit ng pagkakatama ng taong to sakin ah. wala man lang excuse?

"wala man lang excuse me? at talagang di ako pinansin ng loko"

dedma pa rin?

"hoooy!! sira-ulo to ah"

binato ko siya ng tsinelas ko.

napatingin naman siya saakin.

"ano ba!?" bakas sa mukha niya ang inis na dahil sa ginawa ko, bakas din ang ma luha niya.

sinubukan kong puntahan siya, pero nag madalisiya, pero hinabol ko parin. nag-usap kami.. mas nakilala ko siya nung tipong di siya galit, tinanong ko kung bakit kit siya umiiyak kanina, "masakit, kasi makita yung taong mahal mo na nasasaktan" at parang.. wow! grabe, di lahat ng lalake ganito magsalita ah.. kaya yu. nagka bati naman kami.

sa simpleg mga araw na dumaan, na palagi silang bumibisita sa hospital at kami rin, palagi lang kaming nag uusap. nakilala ko siya ng lubusan, at ganun din siya saakin. isang araw nalang nalaman ko sa sarili ko na pinapakilala niya na pala ako sa pamilya niya, na lubusan namn akong tanggap, subalit hindi ko alam kung ganun din ang pamilya ko.

ayw ng papa ko ng mga may kulturang ia, dahil masamang impluwensya daw sila.

peo anong magagawa ko? nagmamahal na ako eh.

ipaglalaban ko to, bilang pilipino, tayo ay tinaguriang palaban, kaya ipaglalaban ko to!.