Het huis anubis de vijf van het magische zwaard - De vijf herenigd

Hoofdstuk 1

Na het fantastische schoolbal was iedereen helemaal kapot. Gelukkig was het vakantie, maar die is al bijna afgelopen, toch konden ze nog lekker uitslapen. Maar sterre had die nacht niet zo lekker geslapen. Ze moest de hele tijd aan morgana denken. Ze was zo bang dat ze terug zou komen! Ze werd al gauw wakker om 9 uur. Iedereen sliep nog, alleen Tieneke was de was aan het doen. Sterre trok haar ochtend badjas aan en liep naar de badkamer.

Ze keek in de spiegel en ze zag er erg moe uit. 'Ach het valt wel mee sterre, gewoon je gezicht wassen en je omkleden' Mompelde sterre tegen zichzelf. Nadat ze zich had omgekleed zag ze dat Anastacia ook wakker werd. 'Mag je eens uitslapen, doe je het niet! Ach sterre toch' zei Anastacia. Hester en Cato logeerden hier nog.

Sterre liep de gang op en zag Raphael lopen. Ze riep hem gelijk en hij gaf haar een knuffel. Wat hield ze toch van hem! 'Mijn lieve, mooie sterre, wat hou ik toch van je' zei Raphael en gaf haar een kus. Sterre bloosde en reageerde 'Ik hou meer van jou ❤️'

Samen liepen ze naar beneden en Tieneke was het ontbijt al aan het maken. Marcel kwam slaperig binnen lopen. Hij zag de panoeken en plots was hij klaar wakker! Iedereen lag in een deuk. Sterre bleef maar denken aan Merlijn en Morgana. 'Ik mis gallahad, die dude was echt tof' zei Marcel met een volle mond. 'Ik mis hem ook, maar hij is waar hij hoort' Antwoordde Pim die de kamer inliep, samen met Cato. 'Waar hoort hij dan?' vroeg ze. 'Oh in Australie, bij zijn ouders' Antwoordde Raf snel. 'Ohoke'. Anastacia kwam ook aantafel en was opzoek naar Thomas. Die was blijkbaar al weg, maar Tieneke wilde niet zeggen waar hij heen was. Vreemd.

Na het ontbijt liep Sterre naar haar kamer toe en Hester ging net naar buiten. 'Waar was je bij het ontbijt?' Vroeg Sterre. 'Had geen honger dus ik sliep nog even door' zei Hester. Sterre liep naar haar kamer en ging bij het raam zitten. Dit was haar lievelingsplekje om na te denken. Opeens herrinerde ze zich muis en ze ging hem zoeken. Na een kwartiertje zoeken had ze hem eindelijk. 'Wat heb ik je toch gemist. Er is zoveel gebeurd! Raphael is nu mijn vriendje en wat is hij lief. We hebben morgana verslagen, en het zwaard veilig terug gebracht bij Merlijn. Ik ben nu officeel tot ridder geslagen. Maar ik mis mama en papa wel zeg' zei Sterre tegen muis. Ze voelde zich zo fijn naast hem. Erna kwam anastacia de kamer binnen en zat ze op dr bed. Ze keek niet zo vrolijk. 'Zeker thomas he' zei Sterre. Anastacia knikte. 'Hij is weg zonder iets te zeggen' 'Hij komt vast terug, maak je geen zorgen' Troostte Sterre haar. 'Ik ga even naar de badkamer' Anastacia stond op en deed de deur achter zich dicht. Net toen ze weg was, schoof er een envelop onder de deur. Er stond in blokletters: Voor Anastacia. Toen Anna terug was gaf sterre het briefje aan dr. 'Wat staat erin?' 'Ja weetikveel, ik ga jou brieven niet lezen'. Antwoordde Sterre. 'Ohja'. 'Wat staat er? Van wie is het?' Vroeg sterre nieuwsgierig. 'Hij is van Thomas!' Riep Anna blij. 'Wat zegt ie?' 'Dat ik vanavond naar de sterrenkoepel moet komen' Riep ze uit. 'Ik zei toch het goed zou komen' zij Sterre opgelucht. 'Maar ik heb geen leuke kleren, ik ga nu naar het dorp, ga je mee?' Vroeg Anna. 'Ga jij maar, ik wil liever hier blijven' zei Sterre zo voorzichtig mogelijk. 'Hmm oke, dan blijft het een verassing voor je!' 'Veel plezier' zei Sterre opgelucht. Toen Anna wegging pakte ze muis weer en haalde ze stofjes van zn hoofd af en begon ze weer na te denken.

Even later werd er geklopt op de deur. 'Wie is daar?' 'Ik ben het, Raf' 'Oh kom maar binnen' en snel stopte sterre Muis weg. 'Gaat het wel goed met je, je zit zo alleen. En je ziet er moe uit.' En hij ging naast haar zitten 'Het gaat goed hoor' zei Sterre. 'Tegen mij kun je niet liegen Sterre. Vertel wat er is, ik ben niet voor niets je vriendje' Zei Raf op een lieve toon en keek haar schattig aan. Wat is hij knap zeg 'Ik droom de laatste tijd vaak over Morgana. Ik ben bang dat ze terug komt en alle liefde verdwijnt...' Zei sterre op een angstige toon. 'Zij zal je nooit pijndoen als ik bij je ben. Niemand zal je pijn doen.' Zei Raf lief 'Dat is echt heel lief, ik hou echt van je' zei sterre blozend. Raf kwam dichterbij en ze zoenden.

Het is ondertussen al 8 uur s'avonds. Ze aten 1,5 uur geleden spaghetti. Wat Marcel dus helemaal blij maakte. Sterre voelde zich erg misselijk en moe. Ze zat bij het raam benden een boek te lezen en de rest was tv aan het kijken. De jurk die Anna had gekocht was prachtig. Roze met witte pareltjes. Ik zou straks haar haar krullen. Thomas was nog steeds nergens te bekennen. Raar. Maar Ik word steeds duizeliger. Raf ziet het. 'Gaat alles wel goed sterre?' Vraagt hij bezorgd. 'Wow dude, je ziet echt wit' aldus Marcel. 'Ik voel me niet goed, ik ben duizelig' zeg ik op vermoeiende toon. Tieneke was boven aan strijken. Het werd erger en erger. Ik kon mijn ogen niet meer openhouden. 'Raf, ik kan niet me...' En toen zakte ik onderuit. Iedereen schrok zich kapot. Raf tilde me op legde me op de bank, waar iedereen vanaf ging. Pim rende naar boven om tieneke te halen en Cato ging wat water halen. Na een paar minuten was ik weer bij bewustzijn en de eerste die ik zag was Raf. Hij keek zo bezorgd. 'Sterre, hoor je mij?' Zegt hij op een bezorgde toon. 'J-ja' antwoord ik vermoeiend. 'Gelukkig' hoor ik Pim zeggen. 'W-wat is er gebeurd?' Vraag ik slapjes 'Ach meisie toch, je ging onderuit' zei tieneke. Opeens kreeg ik het heel erg koud, en Raf zag het. Hij deed zn vest uit en gaf het aan mij. Wat is hij toch lief. 'Ik til haar wel naar bed toe, ze is erg moe' 'D-dankje R-raf' en toen droeg hij me naar boven. Hij bleef naast me zitten, bang dat ik weer onderuit zou gaan. 'Ga je me nu de hele tijd in de gaten houden' zei ik slapjes lachend. 'Als het moet de hele avond, je schoonheid houdt me wel wakker' zei Raf. Sterre bloosde en ging dieper in haar deken liggen. Even later was ik in slaap gevallen. Raf gaf haar een kus op haar voorhoofd en haalde haar bril van haar hoofd af. Zo haalde hij het elastiekje uit haar haar en legde het op haar nachtkastje.

Nu Sterre sliep, vroeg Anna aan Cato om haar haar te krullen. 'Natuurlijk doe ik dat Anna, heb je een date zolaat nog?' Vroeg Cato nieuwsgierig. 'Soort van ja' zei Anna geheimzinnig. Ze gingen voor de kaptafel van Anna zitten en Cato deed het haar. Een half uurtje later was ze helemaal klaar. 'Dankjewel Cato!' Riep Anna nog net voor ze haar kamer uit ging. Het was 23:42 u, gelukkig was het Zaterdag. Iedereen sliep al. Anna liep zo voorzichtig mogelijk naar de bieb en trok het boek met de rode kaft naar benden. Ze had even een flashback van Morgana en rilde, maar toch liep ze de lift in. Toen ze boven aankwam, stond haar een leuke verassing te wachten...

Geef vooral je mening, dit is de eerste keer dat ik iets schrijf! ❤️