You and I

INTRODUCTION:

Isang araw nang si Samantha ay naglalakad sa kalsada patungong paaralan. Iyun ang pinaka unang araw sa paaralan sa kanyang koleheyu. Siya ay galak na makita ang kanyang bagong classmate st bagong kaibigan. Ng siya ay naglalakad sa kalsada biglang may tumigil na kotse sa kanyang gilid. Siya ay nagiisip kung sino 'yun.

Kester: hi? miss sumakay ka dito .

Na tulala si Samantha

Kester: ok kalang miss?

Samantha: aahmm... oo ok lang ako. Wag na lang ok lang ako

Nabigo si Kester sa kanyang paguugali ni Samantha. Sa kanyang pagkabigo ay humarurot ang kotse papalayo kay Samantha. Si Samantha ay nabigla sa lakas ng harurot ng kotse, naiwang nakatunganga at pawis na pawis.

Samnatha: oh my God!!!

(sa paaralan)

Ng sya'y naka-abot sa kanyang bagong paaralan, dali-dali niyang hinanap kung sa'ng silid siya. Ng siya ay naglalakad na untog ang kanyang ulo sa isang tao na di niya nakilala ang mukha dahil nag-madali siyang naglakad sa silid. Sa silid ang sabi ng guro na kailangan nilang ipakilala isa-isa ang kanilang sarili.

(nagsimula silang nagpakilala isa-isa sa kanilang sarili)

Makalipas ang ilang minuto si Samantha na ang magpapakilala sa kanyang sarili. Pagkatapos niyang magpakilala, may-rong lalake na umupo sa kanyang tabi.

Kester: hi? miss akala ko hindi ka e-enrol dito.

Samantha: kilala ba kita?!

Kester: naalala mo nung sa gailid ng kalsada? oh nevermind. Ahmm ako nga pala si Kester Mondragon.

(magsasalita na sana si Samantha ng biglang dumating ang kaibigan ni Kester na si Stephen at Arnold)

Stephen: oh! Kester yan ba ang bago mong girlfriend?

Samantha: excuse me? kilala ko ba kayo? Bakit ka nagtatanong? saan mo ba kinuha ang idea na yan? hindi ko siya gusto!

Stephen: oh!.. bro.. sobrang sakit non.

(at tumunog na ang bell at si Samantha ay lumabas sa kanilang silid.)

Samantha: omg ang laswa ng ugali ng matapos niya akung basain sa kanyang sasakyan..

(sa canteen ng si Samantha ay bumili ng makakain)

Samantha: miss isang banana chips at soda? magkano?

Vendor: 16 pesos ma'am

(biglang dumating si Kester kasama ang kanyang kaibigan)

Kester: miss tatlong bote ng soda?

Vendor: ito po sir!

Kester: salamat miss! magkano?

Vendor: 30 pesos sir!

Kester: ito 50 pesos at sayo na alng ang sukli

Vendor: pero sir! ang halaga ng tatlong bote ng soda ay 30 pesos!

Kester: ako na lang ang magbabayad sa kanyang binili.

Vendor: sino sir?

Kester: ang katabi ko!

Samantha: sorry! pero mayroon akong perang pambayad nito..

Kester: may kasabihan ''to refuse an offered that is an insult''

(natanto ni Samantha na si Kester ay mabait na lalake, kay pinayagan siya ang magbayad nito)

Samantha: ok!!! aalis na ako..

Kester: ahmm... teka puwedeng sumam? nevermind!!!

(2nd day)

Ng si Samantha ay papasok sa paaralan ng biglang lumakad si Kester patungo kay Samantha.

Kester: magandang umaga Samantha!

Samantha: oh! magandang umaga rin! kumusta ka?!

Kester: good! ikaw?

Samantha: hindi oh, bakit?

Kester: nevermind, yayain sana kita ng sumamang kumain ngayong tanghali.

Samantha: oo, sige friend!

Kester: friend?

Samantha: yes, friend

(habang sila ay kumakain sa isang lamesa sila ay masaya na nag-bahagian ng karanasan sa buhay)

Stephen: alam mo miss, si Kester ang pinaka sweet na lalake sa buong mundo dahil alam mo? dahil kung si Kester ay maiinlove gagawin niya ang lahat para mapasaya ka lamang. ahhm sino ka nga pala?

Samantha: Samantha Smith.

Stephen: ang ganda ng pangalan di ba?

Samantha: alam kung nagbibiro ka lang.

Stephen: ibahagi mo ang iyung love life!

Samantha: ako? wala akong love life simula pagkabata.

Stephen: alam kong nagbibiro ka lang.

(makalipas ang ilang minuto tmunog ang bell)

Samantha:oh! guys tumunog na ang bell kaya magkita na lang tayo sa silid!

(nagpatuloy na nag-uusap sina Kester at ang kanyang mga kaibigan)

Stephen: Kester yan ang karapat-dapat na babae para sayo.

Kester: hindi siya ang bagay sa akin. Una sa lahat ano ang gagawin ko para magustuhan niya ako?

Stephen: ahmm.. alam ko Kester..

Kester: ano Stephen?!!

Stephen: bakit di ka manligaw sa kanya?

(sa canteen)

Kester: so...

Samantha: ano? Kester!

Kester: aaaaahhmmm..

Samantha: ano? para kang bata (tumatawa)

Kester: mayron kang boyfriend?

(tumigil sa pagtawa si Samantha)

Samantha: ahmm... sorry?!

Kester: alam ko na narinig mo ang sinabi ko. Samantha! alam mo Samantha ng una kitang makita pakiramdam ko masaya at comportable ako.

Samantha: alam mo hindi tayo para sa isa't -isa dahil alam mo? ikaw ay ay anak sa isa sa mayamang clan dito sa lipunan.

Kester: wag mong sabihin yan Samantha kahit na mayaman ako hindi yan ang aking kasiyahan. Ang akin lang ay mapasayo.

Samantha: pero hindi kita gusto!!! sorry!!

(nasaktan si kester sa sinabi ni Samantha)

Kester: alam ko na sobra akong nagmamadali kahit na sobrang aga pa para tayo'y magkatuluyan.

Samantha: sorry, Kester i'm sorry (at umiyak siya at lumakad papalayo kay Kester.)

WAKAS