1. Bölüm

13 0 0
                                        

Merhaba arkadaşlar :dd. İlk hikayem olucağı için yazım hatası falan olursa pek takmamaya çalışın.

Hikayenin karakterlerine daha tip koymuyorum. İstediğinizi hayal edebilirsiniz :dd

Neyse çok konuştum. İyi okumalar..

■■■

"Ehe. Canım arkadaşım.. Kardeşim biriciğiim. Şimdi o elindeki bardağı yavaşça yere bırak ve sakince konuşa.."

"Kes sesini Mira! Ya sen ne biçim bi insansın. Sen insan bile değilsin! Tımarhaneden atılmış bi manyaksın sen! Şerefsiz köpek. Hadi su döksen tamam dicem de , başımdan aşağıya kola dökmek ne demek lan! Yapış yapış oldum. Saçım bok içinde kaldı book!"

"Ah , abartma Pelin. Sadece küçük bi kola şakası. Ayrıca evet haklısın. İnsan olamicak kadar harikayım. Kahretsin."

Saçlarımı havalı havalı savurduğumda Pelin elini yüzünde gezdirdi. Derin bi nefes aldı.

"Tamam. Seni affediyorum Mira. Şimdi duş alıcam ve aşağıya indiğimde hazır olucaksın. Emre bizi çağırıyo gruba yazdı."

Yanaklarımı şişirip başımla onaydım. "Aman iyi be." Pelin tatmin olmuş şekilde gülümseyip yukarı çıktı. Cebimden telefonumu çıkarıp kendimi koltuğa attım ve gruba baktım. Evet gerçekten gerizekalı mesaj atmıştı.

Yukarı çıkıp altıma siyah tayt , üstümede siyah salaş bi tişört giydim. Üstüme deri ceketimide geçirdiğimde hazırdım. Gözüme eyeliner çekip supralarımı giydim.

Odadan çıkıp merdivenlere yöneldiğimde Poyraz odasından çıktı. Poyraz benim küçük erkek kardeşimdir. Benden 4 yaş küçük olmakla beraber 15 yaşındadır. Poyraz derslerine önem veren ama fazla mükemmel olamayan bi çocuktur. Arkadaşlarını zor seçer. Pek ortamlara girmesede yakın arkadaşları vardır.

Önünden geçip gittiğimde arkamdan seslendi.

"Ablaa! Ben antrenmana gidiyorum." Omuz silktim. "Banane? Ayrıca bizim kardeş olduğumuza kimse inanmaz ilerizekalı."

Göz devirip önümden geçip gitti. Mutfağa girdiğimde annem kitap okuyup kahvesini yudumluyodu. Yanına çaktırmadan gidip kulağına bağırındım.

"ANNEEĞĞ" kahvesini döküp kitabının köşesini ıslattığına dudağımı dişledim. Evet şimdi sıçmış olabilirdim. Bana dönüp gözlerini kısarak kötü bakışlar attı. Sevimlice sırıttım. "Annecim ben dışarı çıkıyorum." Kötü bakışlarını üzerimden çekip göz devirdi. "Git ve bidaha gelme Mira!"

Burnumu çekerek mutfaktan çıktım. Gerçekten bunlar bana nasıl katlanıyo? Hani ben olsam kendime katlanamamda.

Pelin'i kapıda gördüğümde yanına gittim ve beraber çıktık. Yolun karşısındaki taksi durağına gidip bi taksiye bindik ve Emre'nin bize attığı adresi taksiciye gösterdik.

¤¤¤¤¤¤

Araba koruluğun içinde durduğunda Pelin ile birbirimize bakıp etrafı süzüyoduk. Parayı verip aşağı indiğimizde arkamızda çadırların kurulduğunu gördük. Emre'yi odunları üst üste atarken gördüğümde koşmaya başladım. Beni fark ettiğinde gülüp kollarını açtı. Kollarına uçtuğumda beni kucaklayıp etrafında döndürdü. Gülmeyle karışık bağırındım.

SAMİMİ EGOİSTWhere stories live. Discover now