Bölüm 1
Arabadan dışarıyı izliyordum.
Şehir yavaş yavaş geride kalırken kulağımda kulaklığım, kucağımda günlüğüm vardı. Camdan dışarı baktım. Tanıdığım sokaklar, tanıdığım binalar...
Hepsi birkaç saat sonra geride kalacaktı.
Kalemimi elime aldım ve günlüğümün boş sayfasını açtım.
«Yine tanımadığım bir yere, uzaklara gidiyorum.
Bilmiyorum orada beni ne bekliyor ama umarım iyi şeyler olur.
Çünkü olmazsa gerçekten deliririm»
Yazdıklarımı bir kez daha okudum.
Sonra günlüğümü kapatıp çantama koydum.
Kulaklığımda çalan müziğin sesini biraz daha açtım.
¡Ay! Esta imagen no sigue nuestras pautas de contenido. Para continuar la publicación, intente quitarla o subir otra.
İstanbul.
Babamın yanına gidiyordum.
Ve açıkçası bunun iyi bir fikir olduğundan hâlâ emin değildim.
---
Uçak indiğinde ilk hissettiğim şey heyecan değil, garip bir boşluktu.
İstanbul'a daha önce birkaç kez gelmiştim ama bu sefer farklıydı.
Çünkü artık burası sadece birkaç günlük ziyaret edeceğim bir şehir değildi.
Yeni evim olacaktı.
Havaalanından çıktığımızda babam beni karşılamıştı.
"Hoş geldin, güzel kızım."
Sarılmak için kollarını açtı.
Ben de ona sarıldım.
"Hoş buldum."
Babam saçlarımı okşadı.
"Yoruldun mu?"
"Biraz."
"Eve gidelim. Sana göstermek istediğim çok şey var."
Arabaya bindik.
Yol boyunca İstanbul'u izledim.
Her şey çok büyüktü. Çok kalabalık. Çok farklı.
Bir süre sessiz kaldıktan sonra babam bana baktı.
"Biliyorum, Alev."
"Ne biliyorsun?"
"Bunun senin için kolay olmadığını."
Gözlerimi camdan ayırmadan cevap verdim.
"Kolay değil zaten."
Babam iç çekti.
"Senin için daha iyi olacağını düşünüyorum."
"Sen öyle düşünüyorsun. Keşke beni anlasan"
ESTÁS LEYENDO
Beni Kendinden Kurtar
Romance"Benden neden kaçıyorsun?" "Çünkü sana yaklaşırsam, kendimden geriye hiçbir şey kalmayacak." "Belki de hiç kalmamalı." "Ya beni mahvedersen?" Akın, gözlerini ondan ayırmadan fısıldadı. "Bazı yıkımların ardından yeniden doğmak için insanın önce kendi...
