pena // milbat

intro

Üniversitenin 3. yılıydı. Arkadaşlarımla uzun bir yazdan sonra tekrar kavuşma heyecanı vardı içimde. İstanbul'un sonbaharı gerçekten çok farklıydı. Hafif esintisi ve yağmur kokusunu ciğerlerime çekerek fakülteye doğru yürüyordum. Konservatuvarın önünden geçerken birisinin çelme takmasıyla bütün sonbahar romantizmimden kopmuştum.

"Vay benim kardeşim gelmiş Batu'm gelmiş. Özleştik reis ya."

Göt deliğimi son anda sıkıp geri yolladığım bokumla kendime geldim ve sinirle arkamı döndüm. Koca kafasıyla 32 diş sırıtan canım arkadaşım kollarını açmış bana bakıyordu.

"Allah senin belanı vermesin Barış iki seksen yeri öpüyodum nerdeyse." deyip sarıldım.

"Yok canım iki seksen değil seksendir o, güzel dudaklarını da akşama sakla, kardon yeni grup kurdu akşam canlısı var ağzın açık kalcak." 

Şaşırarak ona baktım. Barış grup kurmuş haber vermiyo bir de akşama sahnesi var? Pardon?

"Nasıl yani canım anlamadım? Ne zaman oldu bu iş?"

"Reis aslında main vocal olarak seni düşünmüştüm ama şartlar el vermedi. Şaka bi yana yazın agalarla kurduk ya yabancı yok bizim çocuklar, bir kişi hariç."

Pür dikkat Barış'ı dinlerken arkadan koşturan iki kişi dikkatimi çekti ve odağım kaydı. Efe ve Arda koşarak bize doğru geliyordu.

"LAAAN!!! Ne zaman döndün lan İstanbul'a? Haber niye vermedin ibne 3 haftadır seni bekliyoruz." Arda yüzüme tüküre tüküre konuştu canım arkadaşım.

Arda'yla dans topluluğunda tanışmıştık. Gerçekten dansını çok beğeniyordum ve bir gün yanına gidip utana sıkıla prova yapmak ister misin diye sormuştum ve o günden beri çok yakın arkadaşız.

"Ya Batuuuu çok özledim seni canım arkadaşımm." diyerek Efe direkt boynuma atladı.

Efe, Barış'ın bölüm arkadaşıydı. Normalde arkadaşlarımın arkadaşlarını hiç sevmem ama Efe çok farklı bir vaka. O kadar tatlı ve saf biri ki onu her şeyden korumak istiyorum.

"Ya ben de sizi çok özledim en çok da seni Efemmmmmm."

"Hopp orda bi duracaksın kardeşim. Benim tanıştırdığım adamla benden nasıl daha yakın olabilirsin?"

Tabii ki de Barış en yakın arkadaşımdı. Barışla oda arkadaşıydık ve üniversiteye ilk başladığımda benim tam anlamıyla tek dayanağım olmuştu.

" Canım sen bi gelsene şu grubu anlat bakıyım bana bizim çocuklar derken kimler tam olarak ayrıca diğer o kişi kim??"

"Aha bomba geliyo. Batu'nun haberi yok muydu nasıl yani?" diyerek sırıtan Arda'ya döndüm.

"Ya reis akşam görürsün işte size direkt sahne önünden rez yaptırıyorum bu üçlü orda olun. Bakın rica etmiyorum emrediyorum."

"Kanka saçmalama tabii ki orda olcaz ilk sahneniz ay çok heyecanlı."

Duraksadım ve Efe'ye döndüm.

"Bir dakika ya sen yok musun grupta? E oğlum kimi aldınız bizim çocuklardan kastın kimdi?"

"Canım benim sahne korkum var yapamam ben." dedi Efe.

Arda gülerek Efe'nin saçlarını karıştırdı. "Oyy senin sahne korkun mu var kıyamam sana."

"Ay ben gidiyorum be Miraç sınıfta beni bekliyodu en son yeter bu kadar laga luga." deyip omuz silktim ve Arda ve Efe'ye öpücük atıp Barış'a göz devirdim.

"Agalar gruptan haberleşiriz kaçıyorum ben de provaya haydin görüşürüz."

"Görüşürüzzzzzz." diyen ikili de yalpalaya yalpalaya yürüdüler.