အခန်း (၁)

1.5K 33 0
                                        

တစ်မြို့ခြားမှာ စတင်ခြင်း
အဲဒီနှစ် ဘေဂျင်းမှာ မိုးတွေက ပုံမှန်ထက် ပိုရွာခဲ့တယ်။
  တောင်ပိုင်းမြို့ကနေ ခုနကမှ ထွက်လာခဲ့တဲ့ ရှန်ကျီထောင်ရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဘေဂျင်းမိုးဟာ သူမနေခဲ့ဖူးတဲ့ တောင်ပိုင်းဒေသထက်တောင် ပိုစိုစွတ်နေသလို ခံစားရတယ်။
မိုးစက်လေးတွေက တဖွဲဖွဲကျနေပြီး တိမ်တွေအပေါ်မှာလည်း မြူခိုးပါးပါးတွေ ဝေ့ဝဲနေတယ်။
အဲဒီမြင်ကွင်းဟာ ကဗျာဆန်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အထီးကျန်ပြီး မှိုင်းညို့နေတာလားဆိုတာတောင် ခွဲခြားရခက်နေခဲ့တယ်။
အသက်နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ် ရှန်ကျီထောင်ဟာ အိတ်ကြီးနှစ်လုံးကို တစ်ယောက်တည်း ဆွဲပြီး အိမ်ငှားခန်းထဲ ရောက်လာခဲ့တယ်။
တစ်လုံးထဲမှာ စာအုပ်တွေချည်းပဲ။
နောက်တစ်လုံးထဲမှာတော့ အဝတ်အစားနဲ့ ဖိနပ်တွေ။
ဒါအပြင် ဘာမှမပါဘူး။
နန်ကျင်းကနေ ဘေဂျင်းအထိ-သူမဘဝမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် တစ်ယောက်တည်း မြို့သစ်တစ်မြို့ကို ပြောင်းလာခဲ့တာပဲ။
နဖူးနဲ့ ပါးပြင်တစ်လျှောက် ချွေးစက်သေးသေးလေးတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး အပူရှိန်ကြောင့် မျက်နှာလေးတောင် နီရဲနေတယ်။

"ပန်ကာတစ်လုံးတော့ မနက်ဖြန် မဖြစ်မနေ ဝယ်ရမယ်..."

သူမ စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်တယ်။
အခန်းလေးက မူလကတည်းက ကျဉ်းနေခဲ့တာ။ အခု အိတ်ကြီးနှစ်လုံးပါ ထည့်လိုက်တော့ ပိုပြီး အသက်ရှူရခက်လောက်အောင် ကျဉ်းကျပ်သွားသလိုပဲ။
အဲဒီအချိန်မှာ နံရံတစ်ဖက်ကနေ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖုန်းပြောသံ ကြားလိုက်ရတယ်။

"ဒီအပတ်ကုန် နင့်ဆီလာမယ်နော်။ ငါ့ဘေးခန်းကို လူတစ်ယောက် ပြောင်းလာပြီ။ ဒီမှာ နံရံတွေက ပါးလွန်းတယ်..."

ရှန်ကျီထောင်က စကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ခဏကြာမှ နားလည်သွားတယ်။
သူမ ချက်ချင်းနားကြပ်တပ်ပြီး သီချင်းဖွင့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေ ဆက်လက်ဖယ်ရှားစီစဉ်တော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ လက်တွေ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး ငြင်သာအောင် လုပ်နေမိတယ်။
မထွက်ခင် ယောင်ပေက သူမကို ပြောခဲ့တာကို ရုတ်တရက် သတိရလာတယ်။

The Early SpringStories to obsess over. Discover now