Alya

Aynadaki yabancı

AÇİKLAMA: BU KURGUDA KARAKTERLERİN HİÇBİRİ MÜKEMMEL DEĞİLDİR .

Herkesin başına gelen bi an vardır ,bütün kötülüklerin üst üste yığıldığı zamanki o bunalım ,nesef almanın bile ağır geldiği karanlık zamanlar...Her şey bitti diye düşünürsün ,yaşamak anlamsızlaşır .Koca bir boşluk kaplar içini hiç bir şey yapmak gelmez içinden . Sadece uyumak istersin o korkunç anıları ,ardı ardına gelen başarızlıkları , yaptığın hataları...zihninden geçen bütün bu düşünceleri bir kez olsun susturmak istersin.

Bulanık bir görüntü yavaşça aralandı ve görüntü netleşmeye başlarken boğuk sesler geliyordu.Zihnim sanki boşalamıştı. Gözlerimi açınca görüntü yavaşça netleştiğinde heyecanlı bir ses duydum.
"Gözlerini açtı! gözlerini açtı ."

Neredeydim ben hastanede mi ?
Kafamı sağa doğru çevirdiğimde Kumral kıvırcık saçlı bir kadın ve beyaz önlüklü sarı saçlı bir hemşirenin yanıma koşar adımlarla geldiğini gördüm.
Neden burada olduğumu idrak etmeye çalışırken hemşire nabzımı kontrol etti.
Kıvırcık saçlı kadın şaşkın yüzüme gülümsedi."Nasıl hissediyorsun canım ?"
Bu kadında kimdi?

"Siz kimsiniz?"dedim soğuk bir ifadeyle .
"Nasıl yani hiç bir şey hatırlamıyor musun?"
"Hayır ."
Arkadan bir adam yaklaştı biraz endişeli surat ifadesi vardı.

"Ben Annen o da senin baban bizi hatırlamıyor musun?"
Neden buradayım ve ben kimdim?Hafızam o kadar boştu ki kim olduğumu bile hatırlayamadım.

"Hayır, hiç bir şey hatırlamıyorum. Kaza mı geçirdim ben? "Diye sorarken hemşireye baktım.

"Trafik kazası esnasında kafanı çarpmışsın."

Sözlerinin devamını getirirken tanıyamadığım ebeveyinlerime baktım.

"Bu tip kazalarda geçici hafıza kaybı
yaşanabilir ama merak etmeyin
zamanla düzelicektir.Sizden ricam onun hafızasını çok zorlamayın.Anıları tekar ettirmeniz fayda gösterebilir fakat dediğim gibi bir şeyleri hatırlaması için onu çok zorlamayın.Size alışması için bu durumda sabırlı olmanız gerkiyor."

"Teşekkürler doktor "dedi ikisi birden.
Karşımda duran bana yabancı gelen bu insanlara en ufak bir sıcaklık hissetmedim.
Donuk bakışlarla onları süzdüm.Kadının saçları bakımlıydı ,üzerinde siyah bir ceket ve suçlu bakan yeşil gözleri vardı.Adam sade tişört giyinmiş saçları ara ara beyazdı .Yüzüne bakınca kadının aksine masum olduğunu düşünürdünüz.İkiside bakışlarımdan benimle konuşmaya çekinmiş olmalıydılar.
"Bugün taburcu olabilir mi ?"
"Tabi hasta nasıl isterse. "
"Kusura bakma kızım bizi hatırlamıyorsun yanına gelmekte çekindim Annenle senin için endişelendik.Şimdi evimize gideceğiz orada bize istediğin soruları sorabilirsin."
Konuşurken ona küçümseyerek baktım.

"Ne yani hatırlamadığım insanların evine mi gidececeğim. "

İkiside gözlerini açmış şaşkın bir ifade ile baktı.
"Başka seçeneğin var mı?"dedi kumral kadın.
Sorduğum sorunun saçma olduğunun farkındaydım fakat bu yabancı insanlarla içimden mesafeli olmak geliyordu.Haklıydı başka seçeneğim yoktu.

***

Yol boyunca kimse konuşmadı.Babam radyodan arabesk şarkılar açtı.Kendimi ne kadar tanımasamda bu ruh sömürücü şarkılar kesinlikle benim müzik zevkim olamazdı. Büyük bir şehir içindeydik. Sıkılınca küçük siyah sırt çantamın içine göz attım.Belki içinde işime yarar bi şeyler
Bulurum diye umdum.İlk gözüme çarpan şey siyah kılıflı telefonum oldu. Aletin orta tuşuna bastığımda ekranda şifre yazma yeri belirdi.
"9078.."

"Sifremi biliyorsun " derken bu yabancı adama karşı hâlâ soğuktum.

"Kazada telefonun paramparça olmuş bende yenisini aldım."