!!!!buraya yeni bolumleri eklemiyorum tiktoktan okuyabilirsiniz illa burdan olucak diyosaniz soyleyin burayada guncel bolumleri eklerim bebisler 🤍!!!!!
Babanın en yakın arkadaşıyla arandaki gizli ilişki
"Baban sana göz kulak olmam için beni yollad...
Uzun bir gündü okuldan sonra eve gitmek istemediğin için dışarda arkadaşlarınla takılmıştınız. Saat geç olmaya başlayınca eve gitme zorunluluğu hissettin. Kimse seni çağırmamıştı nerde olduğunu soran bile yoktu ama öyleymiş gibi davranmayı seviyordun. Arkadaşlarına babanın seni çağırdığını söyleyip eve doğru yürümeye başladın.
Hava soğuk ve sisliydi. Anahtarınla kapıyı açtın, hemen yanında olan bir grup adama bakmadan, kimseyle muhatap olmadan odana geçmek istiyordun.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
İlgisizce yürüyüp gidecekken babanın ismini söylediğini duydun ve durup kafanı döndürdün.
"İsabella."
"..? "
"Ivan'la mıydın? "
"Hayır? "
"Yarın sabah ben ve.. ... "
Baban hiç ilgini çekmeyen bir şeyler anlatıyordu hemen odana gitmek istiyordun ama onun sözü bitmeden içeri gitseydin tekrar seni azarlayacağı için beklemeye devam ettin.
Beklerken etrafındaki tanımadığın adamlara bakıyordun. Babanın asker arkadaşları mı ekip olayı mı bilmiyordun. Rusça bir şeyler konuşuyorlardı pek anlamasanda "Savaş" "Görev" "Sabah 8" gibi kelimeleri anlamıştın. Bir bakınca o adamların hiçbirini tanımıyordun, sadece yüzleri tanıdıktı. Biri dışında.
Ivan'ın babası. Babanın yakın bir arkadaşı olmalıydı ki her toplantıda buradaydı. Çocukluk arkadaşının babası olmasına rağmen onun hakkında çok az şey biliyordun. Garip bi ismi vardı. Aslında sadece toplantı değil rastgele günler evde beliriyordu biraz ürkütücü bir tipti.
Küçükken o, baban ve öbür adamlar sizi evde bırakıp giderlerdi. Annen yaşıyorken size o bakardı, onu kaybettikten sonra ikinizde yanlız kaldınız. Ivan'ın annesi o doğduktan sonra öldüğü için anneni kendi annesi olarak görüyordu. İkiniz içinde ağır bir kayıptı.
"Herneyse, gidebilirsin. "
Fark etmeden "Sonunda " der gibi ilgisizce uzaklaştın. Anlamış olucakki kalın sesiyle arkandan bağırmaya başladı.
"Dediklerimden birini bile dinledin mi! "
Onu umursamadın bağırmak için bağırıyordu. Cidden umurunda falan değildi.
"Aptal kız. "
Uzun merdivenlerden odana çıktın küçük ama senin için yeterli bir odan vardı. Camın yangın merdivenlerine çıkıyordu bu en nefret ettiğin şeydi çünkü geceleri güvensiz hissettiriyordu. Camdan giren soğuk esintiyle perden uçuşuyordu ve odan buz gibiydi. Hemen camı kapatıp yatağındaki battaniyeye sarıldın. Yapacak pek bi etkinliğin, hobin yoktu. Telefonunda zaman geçirmeye başladın.
...
Saate baktın, zaman çok yavaş geçiyordu. Sonunda eve geldiğinden beri görmezden geldiğin arkadaşlarından gelen mesajlara cevap verdin. Onları sevmediğinden değil, bazen biriyle konuşmak bile çok büyük bir efor gibi hissettiriyordu. Görmezden gelmek, sanki hayatın dopdoluymuş, meşgulmşsün gibi davranmak daha kolaydı.
