HERKESE MERHABA 🥳
DÜŞÜNCELERİNİZİ VE OYLARINIZI BENİMLE PAYLASIRSANIZ ÇOK MUTLU OLURUM.
Bu kitapta okuyacağınız tüm olaylar, karakterler, isimler ve mekanlar tamamen hayal ürünümdür. Gerçek kişi, olay veya kurumlarla olan benzerlikler tamamen tesadüfidir. Eserde anlatılanlar gerçek bir yaşanmışlığı yansıtmamakta olup yalnızca kurgusal bir hikayenin parçasıdır.
İYİ OKUMALAR ✨️
İnsanlığın duyguları, onları her zaman yanlış yere sürüklemişti.
Yıllar önce yaşanan felaketlerin ardında öfke, korku, hırs ve sevgi vardı. Verilen her yanlış karar bir duyguyla başlamış, her savaş bir duyguyla büyümüş, her kayıp yine bir duygunun sonucunda yaşanmıştı.
İnsanlık sonunda bir karar verdi. Duygular insanı hedeflerinde büyük bir engeldi. Duygularından daha önemli şeyler vardı.
Düzen, itaat ve hedefe doğru ilerleme.
Dünyanın sunduğu nimetleri daha verimli kullanmak istediler. Ve insanlığın ulaşabileceği en yüksek noktaya ulaşmak için önlerinde yalnızca tek bir engel olduğunu düşündüler.
Duygular...
Yıllar süren araştırmaların ardından çözüm bulundu. Uysal Çip.
Boynun arkasına yerleştirilen küçük bir cihazdı. Acıyı, korkuyu, öfkeyi, sevgiyi ve insanı kararlarından saptırabilecek diğer tüm duyguları bastırıyordu.
Duyguları tamamen yok etmek imkansızdı. Çip duyguları bastırıyor ve duygulardan gelen tehlikeyi engellemiş oluyordu.
İnsanlar artık daha az hissedecek, daha az hata yapacak ve kendileri için belirlenen asıl hedefe daha kolay ulaşacaktı.
Duyguların olmadığı bir dünya yaratılacaktı.
Ve başarılı olmuşlardı.
Çip, nesiller boyunca aktarıldı ve zamanla insanlığın normali haline geldi. Yeni doğan her çocuk, büyüdüğünde çiple yaşamaya hazır hale geliyordu. Kimse geçmişte insanların neler hissettiğini hatırlamıyor, kimse o duyguların nasıl bir şey olduğunu merak etmiyordu.
Çünkü artık acıya ihtiyaçları yoktu.
Korkuya ,öfkeye, kıskançlığa ve aşkada.
Hiçbirine...
İnsanlık sonunda yalnızca mutluluğu ve başarıyı hedeflediği bir dünyaya geçmişti.
ESTÁS LEYENDO
CEHENNEM ÇİZGİSİ
Ciencia Ficciónİnsanlar, duyguların dünyayı mahvettiğine karar verdi. Savaşların, kayıpların ve acıların ardından çözüm bulundu. Uysal Çip. Artık kimse korkmuyor, kimse yas tutmuyor, kimse sevmenin ne demek olduğunu hatırlamıyordu. Ta ki genç bir botanik öğrencisi...
