PROJEKT ZERO

Rozdział 1 - Chłopak, który nie powiniem istnieć

Alex zawsze uważał, że jego życie jest nudne.

Szkoła. Dom. Kilka znajomych twarzy, których nawet nie mógł nazwać przyjaciółmi. Codziennie ta sama droga, te same ulice, te same pytania od ludzi, którzy tak naprawdę nie chcieli znać odpowiedzi.

„Co tam?"

„Jak szkoła?"

„Masz jakieś plany na przyszłość?"

Zwykłe pytania. Zwykłe życie.

Przynajmniej tak myślał.

Do dnia swoich osiemnastych urodzin.

Obudził się o 6:43, dokładnie trzy minuty przed alarmem. Zawsze tak miał. Jego organizm działał dziwnie precyzyjnie, ale nigdy nie zastanawiał się nad tym dłużej.

Spojrzał na telefon.

Jedna wiadomość.

Nie od znajomych. Nie od rodziny.

Od nieznanego numeru.

„Jeżeli to czytasz, oznacza to, że pamięć zaczęła wracać."

Alex zmarszczył brwi.

Przez chwilę patrzył na ekran, czekając, aż pojawi się kolejna wiadomość albo ktoś napisze, że to żart.

Nic.

Tylko ta jedna linijka.

Usunął wiadomość.

Minutę później telefon zawibrował ponownie.

„Nie usuwaj tego. Oni wiedzą, że już widziałeś."

Serce Alexa przyspieszyło.

Rozejrzał się po pokoju.

Nikogo nie było.

Powinien się przestraszyć. Powinien zadzwonić do kogoś. Powinien zrobić cokolwiek.

Ale najdziwniejsze było to, że zamiast strachu poczuł coś innego.

Ciekawość.

Jakby jakaś część jego samego od dawna czekała na tę wiadomość.

Po kilku sekundach pojawił się trzeci SMS.

Tym razem było tylko zdjęcie.

Stare. Zrobione w miejscu, którego nie znał.

Na fotografii stał mały chłopiec.

Miał może sześć lat.

Alex poczuł, jak robi mu się zimno.

Bo tym chłopcem był on.

A za nim stał budynek z ogromnym napisem:

PROJEKT ZERO

⸻

Kilka godzin później Alex znalazł coś, czego nie powinien był znaleźć.

Ukryte za starą deską w szafie.

Metalowe pudełko.

W środku znajdował się dokument.

Nie było tam jego nazwiska.

Nie było daty urodzenia.

Tylko jedno zdanie:

OBIEKT 001 — PIERWSZY UDANY EKSPERYMENT.

A pod spodem:

Status: AKTYWNY.

Alex przewrócił kartkę.

I zobaczył swoje zdjęcie.

Tym razem aktualne.

Zrobione dzisiaj.

Ktoś obserwował go cały czas.

A najgorsze było to, że pod zdjęciem znajdowała się notatka:

„Nie pozwolić mu odzyskać pełnej pamięci."

W tej chwili Alex po raz pierwszy pomyślał, że jego życie nie było nudne.

Było kłamstwem.